Die gevolge van om kerk te “Skip”

Ons samelewing raak al hoe meer geriefliker, ons hou van personalisering, en so baie van ons voel individualisme is wat aan die orde van die dag behoort te wees. Ons het miljoen maniere aangeleer om ons lewens aan te pas om perfek by ons te pas. Wanneer dinge moeilik gaan, vergeet ons maklik van ons verantwoordelikhede, ons organiseer ons lewens om dinge wat vir ons ongerief veroorsaak maar belangrik is op die kantlyn te plaas “nie weg nie – nooit” maar wel op die kantlyn: ons dink aan dit wanneer die nood lot roep natuurlik want baie keer skep dit vir ons ‘n ongemak of is dit net “plain” nie gerieflik nie. Dit kan selfs uitbrei na iets so eenvoudig wat goed is en tog neutraal voorkom en dan ons toewyding aan die plaaslike kerk affekteer.

Kerk Skip

Almal van ons wat by plaaslike kerke betrokke is, het al mense gesien wat baie waak-saam en ronddwaal in hul toewyding. Die meeste van ons moes al op een of ander manier die oproep na iemand uitbrei om hulle terug te laat keer na deelname binne die kerk, en selfs terug te kom na die dienste toe. Wanneer ons dit doen, draai ons gereeld na ons [go-to-teks], Hebreërs 10: 24-25, en soms help dit maar baie keer is dit eenvoudig net om ons eie gewetes te sus.

“Baie van ons dring daarop aan dat diegene wat nalaat om deel te neem in die plaaslike kerk sal geestelike versoeking, geestelike afwyking, en selfs geestelike dood teëkom. En terwyl dit alles waar is, is dit nie die klem van daardie gedeelte nie. Trouens, as ons die gedeelte op hierdie manier gebruik, wys ons nie die goddelike dringendheid agter die teks nie, maar ons eie diepgewortelde individualisme.”

Hier is wat Hebreërs 10: 24-25 sê: en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom. Hierdie gedeelte waarsku egter ons wel van die ernstige gevolge van die kerk, maar die fokus is nie wat ons kan verwag deur ons Westerse geïndividualiseerde oë nie. Hierdie gedeelte waarsku ons nie dat wanneer ons kerk “skip” nie, ons onsself in gevaar stel nie. Inteendeel, dit waarsku ons dat wanneer ons kerk “skip”, ons eintlik ander mense rondom ons in gevaar stel. Die eerste sonde om kerk te “skip” is die sonde om nie ander lief te hê nie.

Die eerste sonde om kerk te “skip” is die sonde om nie ander genoegsaam lief te hê nie.

Die samekoms met ander gelowes, gaan nie oor die om geseënd te voel nie, maar om eerder ‘n seën te wees vir ander. Dit gaan ook nie oor om iets te ontvang wanneer ons bymekaar kom, maar veel eerder oor om te gee. Terwyl ons op Sondagoggend voorberei om te aanbid, moet ons eerste oorweging wees “hoe om mekaar te verwek tot liefde en goeie werke.” Ons moet Sondae doelbewus benader, oor wat ander graag wil doen, om vir hulle ‘n seën te wees. In daardie tye voel ons dat ons ywer afneem. As ons die versoeking voel om uit te gaan op ‘n Sondag of geheel en al te onttrek, moet ons ons Godgegewe verantwoordelikheid oorweeg om mekaar aan te moedig, en dus nog meer soos ons die dag sien. “Hierdie teks gaan nie oor ons nie, maar oor hulle. Hierdie teks is nie vir Christelike individue nie, maar Christelike gemeenskappe.

En natuurlik, ons verbintenis tot die plaaslike kerk is veel meer as ‘n verbintenis tot Sondagoggend od selfs sondagaand dienste. Dit is ‘n verbintenis aan ander mense deur ons hele lewe. Dit is ‘n verbintenis om een of twee keer per week saam met hulle te aanbid, dan saam met hulle te dien, hulle te dien en vir die hele week vir hulle te bid. Dit is om ons saam te bind in ‘n verbond waarin ons belowe om aan hulle goed te doen, om hulle die besondere doel van ons aandag en aanmoediging te maak. Dit is om te belowe dat ons ons geestelike gawes tot hul voordeel sal identifiseer en ontplooi, sodat ons hulle kan bedien, versterk en hulle so ook dan ‘n seën voor te wees.

Elke Christen het ‘n plek binne sy of haar plaaslike kerk. Elke gelowige is nodig in ‘n plaaslike gemeente. Elke Christen het verantwoordelikhede binne ‘n plaaslike kerk. Elke Christen is verbind tot die lede van ‘n plaaslike kerk en om hulle lief te hê, hulle aan te moedig en hulle in ywer tot op die dag van Christus se wederkoms aan te moedig om nie die dienste van hom of haar gemeente mis te loop nie.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s