8x Maniere om hierdie week meer gedoen te kry.

Die skyn van die entropie is van toepassing op elke lewensarea in hierdie gebroke wêreld. Sonder voortdurende inspanning om die teendeel, huise word vuil, tuine word toegegroei, motors wat roes, gewoontes word slordig, kinders raak moontlik ‘n ongerief. As ons dit alleen laat, wat dit ook al is, word dit stadiger, nie vinniger nie; slordiger, nie netjieser nie; erger, nie beter nie.

Soos alle ander dinge in die wêreld, is jou vermoë om dinge gedoen te kry altyd opgewek na chaos. Indien ons onsself ‘n paar weke toelaat om bietjie te gaan uitspan by kus, word ons lewe meer ordelik, nie ordeliker nie. Nie net dit nie, maar jy sal binnekort vind dat jy die belangrike take verwaarloos om op die dringende take te fokus. Voordat jy dit weet, sal jy buite fokus en buite beheer wees.

Hier is 8x maniere om beheer te neem en hierdie week (en elke week) meer te doen.

1. Beplan jou week

Ek weet dit is ‘n cliché, maar dit is waar: as ons nie beplan nie, beplan ons om te misluk. As ons nie ons week beplan nie, sal ons slegs reaktief wees en reageer op enige besorgdheid en geleenthede. Om die beheer oor ons week te neem, moet ons ons week beplan. Ek neem ‘n paar minute gewoonlik op ‘n Sondagaand om die hele week te beplan, van Maandagoggend tot Sondagaand. Ek hoef nie elke minuut van elke dag iets te beplan nie, maar ek moet ten minste vir my werkweek beplan. Omdat ek getroud is, is dit die beste om dit met my vrou se inspraak ook te doen, sodat ek seker kan wees dat my afsprake, aandaktiwiteite en ander verpligtinge wat ek andersins vergeet, behoorlik verreken. Maak seker dat alles wat op ‘n spesifieke tydstip gebeur op jou kalender is en dat jou waarskuwings of aanmanings opgestel het. Maak seker dat alles wat jy moet doen, in ‘n taakbestuurstelsel “to-do-list” is (of wat ook al die stelsel is). Haal soveel as moontlik uit jou brein en meer in jou stelsel.

2. Blokkeer jou tyd

As jy begin bepaal watter tyd jy gaan gebruik om jou take uit te voer, moet jy leer om jou tyd in blokke vir spesifieke take en vir algemene take te plaas. Dit kan iets wees wat jy aan die begin van die week kan doen, of dit moet ‘n daaglikse taak wees. Ons moet hiermee aanpasbaar wees, maar blok jou week vir werk, gesin en slaap. Wys sekere take aan en spesifiseer die tye wat jy besig is met spesifieke take. Beplan die blok van Dinsdag van 10:00 tot 12:00 as nie net ‘kantoortyd’ nie, maar ‘Skryf Bybelstudie’. Beplan die blok van Dinsdag tot 15:00 as nie net ‘Vergadering’ nie, maar ‘Vergadering met gemeentelid’. Neem die tye wat jy op die hoogtepunt van die produktiwiteit is, in ag en bespreek dit vir jou geestelik veeleisende take. Ek is op my toppunt in die vroeë oggendure, en dit is dan wanneer ek geneig is om my skryfwerk of preekvoorbereiding te doen. Teen die middel van die middag is ek vol energie en kreatiwiteit, en dit is dan wanneer ek geneig is om my onderhoudstake en ander take te verrig wat nodig is, en deel vorm van my roetine.

3. Bestuur jou take

‘n Wesenlike element van produktiwiteit is die implementering van ‘n stelsel wat afhanklik is van die brein en op papier of sagteware. Jy moet ‘n stelsel skep en dan daarop vertrou. Terwyl jy jou week beplan en gedurende die verloop in die week, moet jy hierdie stelsel gebruik om jou take vas te lê, te organiseer en te bestuur. As jy Maandagoggend by die kantoor uitkom en sien dat die tyd in jou kalender geblokkeer is vir ‘Weeklikse onderhoud’, moet jou taakbestuursagteware ‘n lys hê van al die take wat op jou wag. Terwyl jy telefoonoproepe en e-posse ontvang en as jy ‘n vergadering hou, sal jy voortdurend nuwe take byvoeg wat jy moet verrig. Eerder as om op jou geheue te vertrou, moet jy al hierdie dinge in jou stelsel plaas, sodat jy dit sal onthou en op die beste tydstip sal uitvoer. Ek is baie afhanklik van “Things / Tick-Tick”, ‘n Mac-gebaseerde toepassing wat naatloos tussen my rekenaars en my mobiele toestelle kan sinkroniseer. Waar ek ook al is, het ek dit by my. Ek voer my take altyd met ‘n werkwoord gevolg deur ‘n dikderm soos “Skryf: e-pos aan Pieter” of “Be-Plan: Sondag preek”. Dit weerhou my daarvan om my taaklys te gebruik as ‘n plek om willekeurige gedagtes op te slaan en my te dwing om elke taak ‘n aksie te maak.

4. Beheer jou afleiding

Min dinge kan jou aandag so baie aftrek van jou werklike produktiwiteit soos om jou e-pos voortdurend te monitor.

As jy hierdie week probeer fokus op dit wat die belangrikste is, sal jy onvermydelik afleiding kry. Elkeen van ons het unieke afleidings, sodat elkeen van ons moet leer om diegene wat die meeste op ons van toepassing is, te identifiseer. Die mees algemene afleiding is e-pos. Min dinge lei van werklike produktiwiteit af as om e-pos voortdurend te monitor. Leer om jou e-pos in groepe te doen en doen dit nie meer as drie of vier keer per dag nie. Maak jou epos toe sodra jy geantwoord het op wat in jou inkassie (Inbox) was. ‘n Ander algemene afleiding is sosiale media of die webwerwe wat ons ondenkbaar besoek as ons ‘n vrye oomblik het of net desperaat is om die moeilike take voor ons uit te haal. Ek vertrou op my “screen-time” van apple om my gedurende my produktiefste ure van my mees afleidende “app’s” toepassings te weerhou. Ek noem dit “my uitgekontrakteerde selfbeheersing” en dit help my om baie tyd te spaar.

5. Eis die krake

Die krake is tussen ander dinge – die vyf of tien minute wat in die wagkamer sit, die klein tydjie tussen die twee vergaderings, of selfs die rit na en van die kantoor. Daardie krake kan maklik ‘n paar uur per week optel. In plaas daarvan om die tyd in die wagkamer te gebruik om jou selfoon te gryp en deur Facebook of Pinterest te vee, gebruik daardie oomblikke om ‘n paar vinnige take uit te werk wat jy binne drie of vier minute kan voltooi. In plaas daarvan om jou rit tussen kantoor en huis te gebruik om na die radio te luister, eis dit vir telefoonoproepe of om na ‘n goeie boek te luister en persoonlik van my mees gunstelinge “podcast” potgooie te luister soos hulle op RSG na verwys word. Ek het lank terug as predikant al begin om sommer agter die stuur hardop te bid, oor my gebedslys terwyl ek van een plek na die volgende ry.

6. Volg jou tyd

Ek beveel nie aan om jouself heeltyd op te spoor nie, maar dit kan elke nou en dan vir ‘n week of twee nuttig wees om u hele dag of selfs net jou werksdag van begin tot einde dop te hou. Daar is ‘n paar uitstekende instrumente wat jou help om hierdie dinge te doen: “Time Doctor” is een wat ek onlangs begin gebruik het. “Toggl” en “RescueTime” is soortgelyk. Deur outomatisering of semi-outomatisering, laat hulle jou toe om tred te hou met wat jy deur die loop van die dag doen. Deur jou dag te meet, kan jy die tye identifiseer wanneer jy die produktiefste is, en die tye wat jy die minste produktief is, en die tyd wat jy net eenvoudig mors. Jy sal dalk verbaas wees oor wat jy oor jouself sal leer en hoeveel ure jy aan dinge toestaan wat nie regtig saak maak nie.

7. Leer om nee te sê

Jy bestuur nie regtig jou tyd totdat jy agterkom dat jy ‘nee’ sê vir baie goeie geleenthede nie. Daar is baie goeie dinge wat nie die beste dinge is nie. Daar is baie goeie dinge wat jy nie kan doen nie, want dit sal jou wegneem van die belangrikste dinge wat jy moet doen. Leer om met selfvertroue “nee” of “nie nou nie” te sê vir vergaderings, oproepe, uitnodigings en ander geleenthede.

8. Vertrou die Here

God se goddelike onderbrekings is miskien die belangrikste deel van jou week.

Uiteindelik, vertrou op God. Die Here mag selfs jou beste planne onderbreek. Hoewel ek glo dat daar baie waarde in beplanning en voorbereiding is, is God se goddelike onderbrekings miskien die belangrikste deel van jou week. Die wete dat ons ‘n soewereine God dien, stel ons in staat om alles biddend in Sy hande toe te vertrou en te glo dat alles wat Hy doen goed sal wees. Ons kan nooit so toegewyd wees aan ‘n stelsel of ‘n plan dat ons nie bereid is om onderbreek te word en ons planne te verander om onsself te laat herlei na die goeie dinge toe nie. “n Mens maak baie planne en koester groot ideale. Maar nie alles word waar nie. Wat die Here egter beplan, dit gebeur.” (Spreuke 19:21).

Voordat ek dit alles implementeer het het ek Matt Perman se boek: What’s Best Next gelees het, daardie boek sal jou beslis help om jou tyd verstandig te gebruik om die belangrikste take uit te voer.

Ek hoop hierdie 8x punte sal jou help, en indien jy nie alles verstaan nie inbox my dan kyk ek of ek myself nog beter probeer uitdruk.

Vertrou God

Joyce Brothers sê: “Die beste bewys van liefde is vertroue.” 

Habakuk bied ons ‘n wonderlike model van ‘n gesonde, gebalanseerde reaksie op wat die ergste nuus moes wees wat hy van God kon ontvang. Selfs toe sy liggaam gereageer het, het hy besef dat hy ‘n keuse gehad het oor wat hy gaan glo. Hy kon sy emosies vertrou. Hy kon sy huidige siening van die situasie vertrou. Of hy kon vertrou dat God een of ander goeie ding uit ‘n ondenkbare scenario kon bring – die Babiloniërs wat hul land binneval. 

In jou lewe mag dit voel asof die Babiloniërs alreeds die landskap van jou hart verwoes het.

Jy mag dalk bedroef wees oor verliese wat jare terug plaasgevind het. Maar selfs te midde van al daardie pyn, sal jy deurbreek tot ‘n nuwe vlak van intimiteit met Hom, indien jy kies om God te vertrou ten spyte van alle bewyse tot die teendeel. Jy sal Sy teenwoordigheid, te midde van jou seer leer ken. Jy sal Sy karakter vertrou wanneer jy nie jou omstandighede verstaan nie. Dit maak dan nie saak wat gebeur nie, hoe pynlik jou hart deurboor is nie, jy kan voortgaan om vir nog ‘n dag een tree verder te gee. 

Soos met Habakkuk word jou gebed eerlik oor wat jy verloor het of sal verloor, as jy besef dat jy steeds vir God het. 

Dalk is dit tyd om hierdie tipe dinge te bid:

  • “Alhoewel my eggenoot gesê het tot die dood ons skei en nie aan die belofte voldoen het nie, sal ek steeds bly wees in die Here my God.” 
  • “Alhoewel ek my kinders grootgemaak het om beter te weet en hulle nou uiters angswekkende besluite neem, sal ek nogtans in die Here my God vertrou.” 
  • “Selfs al het ek gebid dat iemand se gesondheid verbeter en dit net erger geword het, sal ek nogtans op die Here my God vertrou.” 
  • “Al sal my huis nie verkoop word nie en ons aan ‘n draadjie hang, sal ek nogtans op die Here my God vertrou.”
  • “Alhoewel finansies moeilik is en dit R8 000 gaan kos om my motor te herstel, sal ek nogtans op die Here my God vertrou.” 
  • “Al hou ek nie daarvan nie, al verstaan ek dit nie, al weet ek hy/sy kan en hy/sy moet, maar hy/sy doen dit nie, sal ek nogtans op die Here my God vertrou.” 

Dis moeilike maar ek aanvaar dit

Soms, selfs wanneer ons alles onthou wat God vir ons gedoen het, verander dit nie ons omstandighede nie. Soms moet ons net aanvaar dat dit op die oomblik buite ons begrip is en net voortgaan. Maar ons moet ook besef dat aanvaarding nie ontkenning is nie. 

Bill Watson noem iets interesant: “Dit is nie ontkenning nie. Ek is net selektief oor die realiteit wat ek aanvaar.

Wanneer jy aanvaar wat God doen, onderdruk jy nie net jou gevoelens en laat jou hart doodgaan nie, selfs as jy jou glimlag in die spieël oefen en Bybelverse memoriseer. Wanneer jy aanvaar dat God besig is met iets wat jy nie nou kan sien of verstaan nie, aanvaar jy dit nie maar net gedweë en gee jouself oor tot wanhoop nie. Nee, jy bid vir ‘n wonderwerk van Hom, tensy Hy jou anders vertel. Maar jy gee nie voor dat alles reg is as dit nie so is nie. 

Habakuk kon beslis nie voorgee en sy kop in die sand druk nie.

Nadat hy God bevraagteken het en die Here gereageer het deur aan hom te sê dat hy die goddelose Babiloniërs sou gebruik om Israel te vernietig, het Habakuk gesê: “Toe ek dit hoor, het my ingewande gebewe; my lippe het getril by die geluid, bederf het gekom in my gebeente, ja, ek het gebewe waar ek staan, omdat ek rustig moes wag op die dag van benoudheid dat dit aanbreek vir die volk wat op ons ‘n aanval maak.” (Habakuk 3:16)

Sy reaksie was intuïtief.

Jy ken die insinkende sensasie wat jy in jou ingewande kry wanneer iets slegs gebeur wat buite jou beheer is? Dis wat Habakuk in die gesig gestaar het. 

Toe Habakuk die realiteit aanvaar het terwyl hy op God gewag het, was dit nie ontkenning nie. Dit was geloof. Nie geloof dat God sal doen wat Habakuk wou gehad het God moet doen nie. Maar geloof in God se karakter. Habakkuk gaan voort deur te sê: “Die soewereine hand van God doen iets hier. God het gepraat, so ek sal aanvaar wat Hy doen, so moeilik soos dit ook al vir my mag wees.” 

Soms sal iets gebeur waarvan jy nie hou nie. Dit mag dalk nou tans plaasvind. Jy onthou wat God gedoen het. Jy aanvaar wat God doen. Jy vertrou wat God gaan doen. 

Dalk moet jy net eenvouding soos ek tans uitroep tot God in gebed en dit vir Hom erken, “Vader ek verstaan nie wat aangaan nie, maar ek aanvaar dat U op die een of ander manier in beheer is.”

Onthou

Indien jy dink dat God jou vergeet het, het jy vergeet wie God is. Wanneer ek in die vallei is, moet ek soms net onthou en terugkeer na wie ek weet God is. Habakuk se derde hoofstuk begin soos ‘n aanbiddingslied, wat erken hoe moeilik die lewe is, maar tog alles onthou wat God gedoen het. Dit is nog ‘n tree – ‘n groot tree in ons reis om uit die vallei te kom. 

Habakuk bid: “Here, ek het die tyding aangaande U verneem, ek het gevrees! Here, roep u werk in die lewe in die midde van die jare; in die midde van die jare laat dit bekend word. In toorn, dink aan ontferming.” (Habakuk 3:2) 

Wanneer ek terug dink aan dae toe ek meer verlore was as wat jy jouselfs kan indink. Ek het die naam van Jesus aangeroep en Hom gevra – feitlik uitgedaag “indien U werklik is, en indien U wel bestaan, doen iets.” Ek het op my knieë neergeval en toe ek daar opstaan, was ek ‘n totaal ander persoon. 

Ek onthou so goed nog die oomblik hoe die Here Mercia in my lewe in gebring het. Ek koester haar vandag nog na 19 jaar as ‘n geskenk van God wat sy was en steeds is vir my.

Ek onthou die geboorte van ons dogter Luché, en hoe, toe sy omtrent 60 minute oud was haar voorkom so ingeduik was, ek het daai nag huis toe gery terwyl ek my kind in die broeikas gegroet het met die gedagte dat almal haar eendag sal spot oor haar voorkom wat so geduik is, ek het myself selfs aan die slaap gehuil toe ek by die huis gekom het, maar ek het vir God gesê: “Here, ek weet dat Jesus haar kan genees, want ek het gebid.” Ek onthou ek het nog gedink: “Dit is werklik moontlik, maar wat gaan ek doen as sy môre nog die duik in haar voorkop het?” Die volgende oggend het sy poedelnakend en uitbundig van vreugde net daar gele in die broeikas sonder sorge en nie eers bewus van dat God haar genees het nie, ek het nog daar uitgestorm en uitgeroep: “Kyk! Kyk! Hy het haar genees!” vir die suster by die toonbank. 

Die duik in haar voorkop was heeltemal weg. 

Ek onthou toe Mercia en ek, net met ons bediening begin het, het ons nie geld gehad nie. Ons het saam gebid: “Here, ons weet nie waar môre se kos vandaan gaan kom nie.” Die volgende dag het ons ‘n terugbetalingstjek in die pos ontvang, van geld wat aan moes uitbetaal word.

Wat doen jy wanneer jy jouself in die vallei bevind? Jy onthou wat die Here reeds gedoen het. En jy waag om te glo dat wat Hy reeds tevore gedoen het, Hy weer kan doen. 

Is dit dalk tyd dat ons dalk weer wanneer ons bid vra: Here, ek onthou toe U…….

Beproefde Geloof

Die Britse Premier Stanley Baldwin stel dit mooi: “Ek is een van die persone wie eerder sink met geloof as om te swem daarsonder.” Wat as jy in geloof leef maar, ten spyte daarvan, nie die vervulling van God se beloftes in jou leeftyd aanskou nie?

Kan jy waag om te glo dat God steeds Sy beloftes sal nakom, selfs al aanskou jy dit nie self gedurende jou tyd op aarde nie? Is dit moontlik dat jy in so ‘n intieme verhouding met God kan groei dat jy Hom kan aanhou liefhê en dien, ten spyte van jou teleurstellings? 

Habakuk is vir ons ‘n goeie onderwyser in hierdie les, en wel omrede dit nie voor die volgende geslag was waar God Sy belofte nagekom en die Babiloniërs gestraf het nie. 

Dit is ‘n lang tyd om te wag. Tog was die Here steeds getrou.

Habakuk gee vir ons drie woorde om aan vas te klou wanneer dit blyk dat God nie nakom wat Hy belowe het nie. Dit maak nie saak wat jy mag deurgaan nie, moet nooit hierdie woorde laat vaar nie. 

Indien jy in staat wil wees om nader aan die Here te groei ongeag omstandighede moet jy hierdie drie woorde onthou op jou reis na intimiteit en uiteindelike vertroue en geloof in Hom:

“maar die Here. . .”

Jy vind hierdie woorde in Habakuk 2:20, waar die profeet, nadat hy erken het dat hy steeds nie hou van wat aangaan nie, sê: “Maar die Here is in sy heilige tempel — swyg voor Hom, o ganse aarde!”

Die wêreld mag onderstebo wees, maar die Here is steeds in beheer en teenwoordig.

Wanneer jy nêrens het om heen te gaan nie, wanneer jou eie idees en hulpbronne weg is, wanneer jou beheer oor ‘n situasie in skerwe is, is die Here steeds daar. Wanneer jou knieë pyn van kniel in gebed, maar jy nie weet of Hy eens luister nie, weet net dat God steeds daar is. 

Ongeag wat in jou lewe gebeur, die Here is in Sy heilige tempel. 

Is dit nie dalk tyd dat jy vra: Here, sal U my toelaat om U teenwoordigheid op nuwe maniere te ervaar? Sal U my wys hoe naby U is? 

Geloof

Martin Luther King Jnr. het die volgende stelling gemaak en dit is gelaai met baie om oor na te dink:- “Neem die eerste treë in geloof. Jy hoef nie die hele pad te sien nie, neem net die eerste tree.” 

Wat geloof aanbetref, gaan daar ‘n wagtyd betrokke wees. Ek hou van C.S. Lewis se beskrywing: “Ek is seker dat die Here nie iemand laat wag tensy Hy sien dat dit goed is vir die persoon om te wag nie.” Ons kan die Here vertrou om, op die regte tyd, te doen wat goed is vir ons.  

Selfs wanneer ons geforseer word om te wag, bevestig God Sy beloftes aan ons en herinner ons aan Sy teenwoordigheid. Dit mag wees deur Sy Woord, deur ‘n fluistering, deur ‘n persoon of bloot deur ons geloofsvertroue dat Hy by ons is. 

Indien jy jou geloof wil versterk, ken ek geen beter plek as die boek van Hebreërs nie. Daar, in hoofstuk 11, vind ons die “geloofshelde” – ‘n lys van vele mense wie moeilike tye beleef het, gewag het, in geloof geleef het en die vervulling van die Here se beloftes beleef het. Daar vind ons persone wie deur ongelooflike belewenisse – menslik gesproke onmoontlike beproewinge – gegaan het en uiteindelik ‘n nuwe vlak van intimiteit met God beleef het terwyl hul getuies was van Sy krag.

  • Deur geloof het Noag die Here gehoorsaam, ‘n ark gebou en sy gesin gered. 
  • Deur geloof het Abrahan en Sarah die seun ontvang wat God hul belowe het, ten spyte van die feit dat hul verby die ouderdom van vrugbaarheid was.
  • Deur geloof het Josef verraad, slawerny, valse beskuldigings en inhegtenisname oorkom, om die volk van Israel te red.
  • Deur geloof het God se volk Egipte verlaat en deur die Rooi See geloop, wat aan beide kante van hul oopgekloof was.
  • Deur geloof het die Israeliete die mure van Jerigo laat tuimel deur rondom die stad te marsjeer.

Hierdie mense was nie een perfek!

Inteendeel, hulle was vêr van perfek af. Hul het elkeen hul eie stryd, twyfel, foute en swakplekke gehad, maar hulle het met deusettingsvermoë aan hul geloof vasgehou en op die Here gewag – keer op keer. 

Deur geloof sal jy ook hierdeur kom.

Dink daaroor na: Indien jy alles kon uitreken, sou jy nie geloof nodig gehad het nie. Jy sou bloot leef volgens jou begrip en logika, maar nie in geloof nie. Wanneer jy iets nie verstaan nie, bied dit jou die unieke geleentheid om jou geloof te verdiep.

Oswald Chambers het gese: “Geloof is die doelbewuste vertroue in God se karakter, wie se weë jy nie op ‘n spesifieke tyd mag verstaan nie.”  

Is dit nie dalk tyd dat ons die Here vra, sal U asb my geloof laat groei, vêr bo my behoefte om alles uit te werk?

Wag

Die meeste van ons hoef nie meer te lank vir enigiets te wag nie. Dink net aan hoe rusteloos jy voel wanneer die tandarts nie op tyd is. Dit maak jou gek, nie waar nie? 

Peter Marshall sê iets mooi:- “O Here, leer ons die dissipline van geduld, want om te wag is dikwels moeiliker as om te werk.” 

Blykbaar was Habakuk ook nie gek daaroor om te wag nie. Nogtans het hy geweet dat dit die volgende ding was wat hy moes doen as hy dit uit die vallei van wanhoop wou maak. God het vir hom gesê: “Die openbaring geld vir ‘n bepaalde tyd; dit sal gou kom want dit kom beslis. Jy moet net geduldig bly wag as dit nie gou kom nie, want dit kom beslis, dit sal nie uitbly nie.” (Habakkuk 2:3) 

Die Hebreeuse woord hier vir “vasgestelde tyd” is mow’ed, wat beteken, die regte tyd, die bepaalde tyd, die goddelike gekose tyd, wanneer God toelaat dat iets gebeur. Daar is ‘n ou gesegde dat God selde vroeg, nooit laat nie, en altyd betyds is. Dit word opgesom deur mow’ed. 

Miskien bid jy al, vir wat ewig blyk te wees, vir iemand wat jy lief het om na Christus te kom. Dus wag jy. Jy mag dalk vir God ‘n ander soort wonderwerk vra. Vir iemand om gesond te word. Vir iemand om bevry te raak van ‘n verslawing. Vir ‘n bevordering. Of ‘n gade. Jy bid. Jy wag. 

Dan wag jy nog meer. 

Wanneer jy deur die Skrif kyk, sal jy voorbeeld na voorbeeld na voorbeeld sien van mense wat deur God gekies is, naby aan Hom, wat nog steeds vind dat hulle moet wag. God het vir Moses gesê: “Ek gaan jou gebruik om my volk te red en die nasie van Israel te herbou.” Toe het Moses op ‘n veertig jaar lange reis gegaan. Veertig jaar!  

Hier is nou een van my gunstelinge. Die apostel Paulus het ‘n visie en ontmoet Christus. Hy ondergaan ‘n verandering en sê: “Ek word geroep om te preek. Dis waarvoor ek hier is. Dit is al. Ek is genoodsaak om die evangelie te verkondig. Dit is my Godgegewe, uitsonderlike doel in die lewe.” En dan wag hy. Dertien jaar het verbygaan voordat daardie doel begin het. Dertien jaar voor hy die geleentheid gekry het om sy heel eerste preek te lewer! 

Sommige seisoene in die lewe, wag jy net.

Is jy gewillig om te wag? Dalk moet ons vir God vra, wat kan ek doen om U te leer ken terwyl ek wag?

Neem jy notas?

George Mueller noem iets interesant hy sê:

Indien ons begeer om ons geloof te versterk moet ons nie wegskram van geleenthede waar ons geloof getoets, en dus, deur beproewing, versterk word nie.

Hoe reageer jy wanneer die lewe op jou intuimel? Wat is jou natuurlike reaksie, die dinge waarheen jy hardloop vir vertroosting, verligting of om te ontsnap? 

Om ‘n situasie te probeer vermy, vererger sake en ons eindig meer gefrustreerd omdat niks verander het nie. Ons mag selfs skuldig voel omdat ons nie sterk genoeg is om die doring in ons vlees te hanteer nie. Die uiteinde is dat ons verder weghardloop van die enigste persoon wie ons werklik kan help. 

Totdat ons gewillig is om ‘n eerlike gesprek met die Here te hê, sal ons nooit vrede beleef nie. Die vraag is egter hoe? 

Habakuk begelei ons deur hierdie vallei, met drie spesifieke aksies. Eerstens het Habakuk die skynbare onregverdigheid van die Here bevraagteken. Daarna het hy besluit om die bevraagtekening te staak en na God te luister. Derdens het hy notas geneem. Die Here het vir Habakuk beveel: “Skryf wat Ek aan jou gaan openbaar duidelik op kleitablette sodat mense dit sommer in die verbygaan kan lees.” (Habakuk2:2)

Hoekom sou God wou gehad het hy moet dit doen?

God het in der waarheid vir Habakuk gesê: “Skryf dit neer, sodat wanneer Ek myself waar en regverdig bewys, almal kan onthou dat Ek ‘n God van My woord is.” Wanneer die Here vir jou iets sê, hou rekord daarvan, want jou geestelike vyand is bedrewe daarin om die saad van waarheid wat God wil plant, te steel. 

Dalk dink jy: ” Komaan Pieter! Ek hoor wat jy wil sê, maar ek is net nie juis ‘n skrywer nie. Dit is ‘n goeie idee, maar verwag jy regtig dat ek my foon, tablet – of selfs belagliker, pen en papier – moet uithaal om neer te skryf wat ek dink God vir my sê? 

Dit is presies wat ek sê.

Die handeling om woorde op papier of ‘n skerm te sit, lewer ‘n getuienis, verseël ‘n gedagte en help om jou verantwoordbaar te hou. Hou rekord van God se boodskap aan jou. 

Bedink ‘n plan hoe jy op ‘n gereelde basis gaan rekord hou van jou gesprekke met God. Begin sommer vandag al.  

Wag en Luister

Wees eerlik met jouself. Wanneer was die laaste keer toe jy gesit en slegs ‘n opregte, lewendige gesprek met iemand anders gehad het, waarin jul om die beurt opreg geluister het na wat die ander te sê het? Geen toestelle. Geen TV. Geen musiek. Geen afleidings. 

Geen wonder dit is so moeilik vir ons om na God te luister nie. 

Luister na jou lewe. Alle oomblikke is sleuteloomblikke.  – Frederick Buechner

Met die lees van Habakuk 1 sien ons dat hy met vrymoedigheid vir God al die werklik moeilike vrae gevra het wat op sy hart was. Dit is moeilik om vir iemand lief te wees – selfs vir die Skepper van die Heelal – indien jy griewe het en jou werklike gevoelens wegsteek. Habakuk was duidelik lief vir God, maar dit het hom nie verhoed om Hom respekvol uit te daag met die versoek om hom te help om die groot gaping tussen wat hy glo en wat hy in die lewe om hom sien, te verstaan nie. 

Nadat die profeet al sy vrae gevra het, het hy geweet dit was nou tyd om te luister. Dieselfde geld vir ons. Habakuk skryf: “Ek wil op my uitkyktoring gaan staan, my plek op die vestingmuur gaan inneem, ek wil wag om te verneem wat die Here vir my sal sê en wat ek moet antwoord wanneer mense my verwyt.” (Habakuk 2:1) Hierdie beelde – “ek sal op my uitkyktoring staan en wag om te hoor wat God vir my wil sê”, is vir my kosbaar. Soms is die redes waarom ons nie antwoorde op ons vrae kry nie, die feit dat ons nie gewillig is om te rus en lank genoeg te wag vir God om Homself aan ons te openbaar nie. 

Die skrywer van Psalms 46:10 haal God aan: “Wees stil, en weet Ek is God.“(DB) Let op wat God nie  nie. Hy sê nie “wees besig, en erken dat ek God is” nie.


Hy sê “Wees stil.” Wees. Stil. En Luister. 

Hoe luister jy eintlik na God? Jy kan Sy Woord oopmaak en die Gees toelaat om die waarheid tuis te bring. God praat deur omstandighede, indien jy lank genoeg tot stilstand kom om daaroor na te dink. God praat deur mense wie goddelike wysheid deel. God kan ook direk met jou praat deur Sy Gees. Wanneer jy aan die Here behoort, tyd saam Hom spandeer en stil word voor Hom, sal jy leer om Sy stem te herken. 

Miskien het jy die Here gevra vir iets wat jy nodig het. Dit is heeltemal aanvaarbaar, want God wil hê dat ons na Hom moet uitreik. Maar, is jy bereid om te luister na wat God vir jou wil sê, al is Sy antwoord nie wat jy wil hoor nie?

Hou aan luister, die Here sal jou nie in jou tyd van nood in die steek laat nie. Hy sal jou altyd vashou en jou deur jou pyn dra. 

Waar is U, Here?

Philip Yancey sê: “Onvolmaaktheid is die voorvereiste vir genade. Lig kom slegs deur die krake in”.

Dwarsdeur ons lewens bereik ons almal ‘n punt waar ons met geestelike kwessies worstel. Ek het ‘n man geken, wie se egenoot van agtien jaar, noodlottig beseer is in ‘n ongeluk waar die bestuurder van die motor onder die invloed van drank was. Na die ongeluk, in ‘n gesprek met hom, het hy uitgebars: ” ‘n Goeie God sou nie toelaat dat ‘n dronk idioot my vrou vermoor en die idioot laat lewe nie! Ek is nie eens meer seker dat God wel bestaan nie, en indien wel, wil ek nie enigiets met so ‘n tipe God te doen hê wat so iets toelaat nie!” 

Ek het nie hierdie man se verlies ervaar nie, maar ek kry nogtans seer vir sy part. Wat meer is, ek kon sien dat, onderliggend aan sy pyn, hy eintlik wel op God wou vertrou. Hy kon net nie op daardie oomblik die pyn wat hy beleef vereenselwig met die beeld van God waarin hy wil glo nie. 

Wanneer jy deur ‘n vallei strompel is dit moeilik om die lig te sien.

Jy wil glo, maar vind dit moeilik om die hoop-gevulde boodskap van die Christelike geloof te vereenselwig met wat jy om jou sien en beleef. Meer as 2 600 jaar gelede het Habakuk baie van dieselfde vrae gevra wat mense dwarsoor die wêreld vandag nog vra. In God se genade het Hy Habakuk tot ‘n mate van sy angs verlos terwyl Hy sekere vrae steeds onbeantwoord gelaat het.

Aan die ander kant van sy twyfel het Habakuk gegroei tot ‘n persoon met ‘n ryker geloof, ‘n geloof wat moontlik nie so ten volle sou ontwikkel indien hy nie deur sy twyfel gestoei het nie. Lees dalk bietjie deur sy storie die volgende paar dae. Dink daaroor. Indien jy alles ten volle verstaan het sou jy nie geloof benodig het nie, sou jy?

Sonder geloof is dit onmoontlik om God tevrede te stel. (Heb 11:6) Hoekom? Want geloof en vertroue moet ontspring vanuit liefde en nie vanuit ‘n besigheidsverhouding, ‘n transaksie of ‘n situasie waarin ons geen keuse het nie.

  • Is jy gewillig om eerlike vrae te vra?
  • Om te stoei met God? 

Meer belangrik, is jy gewillig om te luister na God se antwoord?