Hoekom moet ek my geloof deel?

Wanneer ons Jesus as ons Verlosser en Saligmaker aanneem, beteken dit dat ons ja sê vir Sy pad en Sy planne vir ons lewens. ‘n Deel daarvan is om die lewensveranderende krag van Jesus met almal om ons te deel. Dit word evangelisasie genoem. 

Evangelisasie word gedefinieer as geesdriftige ondersteuning vir ‘n saak. In die Christendom word hierdie “geesdriftige ondersteuning” versprei wanneer ons die goeie nuus van Jesus Christus deel — hoe Hy aarde toe gekom het om ons te red deur vir ons sondes te sterf, en toe uit die dood opgestaan het sodat ons die ewigheid saam met Hom kan deurbring. Dit is die goeie nuus van Jesus.

Hoekom is dit belangrik vir ons as volgelinge van Jesus?

Eerstens is dit wat Jesus gesê het ons moet doen in Sy laaste woorde aan Sy dissipels, aan die einde van Matteus 28. Hy het vir hulle gesê: “Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels … “ Hulle het, en ons moet ook! Tweedens, elke keer wat ons goeie nuus het wat vir iemand se lewe voordele inhou, deel ons dit, nie waar nie? Om Jesus te ken is nie net goeie nuus nie, dit is die beste nuus! Ons het die geneesmiddel vir die mensdom, kom ons begin dus om die liefde van God met die mense in ons lewens te deel.

Voordat ons die goeie nuus, of evangelie van Jesus deel, is dit belangrik dat ons dit ken. Hier is die waarheid oor wat God vir ons gedoen het:

God het ons gemaak om in ‘n verhouding met Hom te wees. (Genesis 1:26) Ons het sonde gedoen en as gevolg daarvan verdien ons straf. (Romeine 3:23; Romeine 6:23) Gelukkig het God vir ons ‘n manier gegee om Hom te ken deur sy enigste Seun te stuur, om die wêreld te red deur aan ‘n kruis te sterf en uit die dood opgewek te word. (Johannes 3:16; Romeine 5:8-9) Wanneer ons in Jesus glo, en Hom as ons Verlosser aanneem, verkry ons die ewige lewe. (Romeine 10:9-10) 

Dit klink amper te goed om waar te wees, is dit nie?

Ons het foute gemaak, maar toe het ‘n liefdevolle, volmaakte hemelse Vader sy enigste Seun gestuur om ons van onsself te red. Dit is diepgaande, maar baie eenvoudig. Dit is ook uiters goeie nuus!

Een van die eenvoudigste maniere om jou geloof te deel, is deur gesprekke met ander. Miskien noem jy iets oor die kerk, vra wat iemand oor God glo, of stel voor om ‘n boek saam met iemand te lees en dit te bespreek. 

Onderdanigheid

Die Boek Habakuk eindig met ‘n kragtige uitdrukking van onderdanigheid: 

Al sou die vyeboom nie bot nie en daar geen druiwe aan die wingerde wees nie, al sou die olyfoes misluk en die lande geen oes lewer nie, al sou daar geen kleinvee in die kampe meer wees nie en die beeskrale sonder beeste wees, nogtans sal ek in die Here jubel, sal ek juig in God, my Redder.” (Hab. 3:17-18)

Habakuk het geweet dat dinge nie goed verloop nie. Tog het hy nie van God weggedraai nie.

Verskeie millennia vroeër, het beide Job en Dawid iets soortgelyks gedoen. God se alom karaktertrekke gee Hom enersyds die reg om beide goeie en slegte dinge op almal uit te stort. Matteus 5:45 sê: “Hy laat immers sy son opkom oor slegtes en goeies, en Hy laat reën oor dié wat reg doen en oor dié wat verkeerd doen.” 

Die dissipline van onderdanigheid begin met ‘n erkenning van wie God is

 William Booth het eenmaal gesê: “Die grootheid van ‘n mens se krag, is die omvang van sy oorgawe.” Jesus is ‘n voorbeeld hiervan. In die tuin van Getsemane het Hy “met sy gesig teen die grond geval en gebid: ‘My Vader, as dit moontlik is, laat hierdie lydensbeker by My verbygaan. Moet nogtans nie doen soos Ek wil nie, maar soos U wil.’” (Matt. 26:39). Hy het Homself aan sy Vader onderwerp, wat Hy geweet het, almal se beswil op die hart dra. Hy het sy vertroue in die Een geplaas wat Hy geweet het, betroubaar is.

Ons kan ons onderwerp omdat ons onder die sterk hand van ‘n God, ons Redder, is. Onderdanigheid plaas ons presies waar ons behoort te wees. Psalm 91:4 gee ons ‘n lieflike beeld hiervan: “Hy beskut jou onder sy vleuels en is vir jou ‘n veilige skuilplek. Sy trou beskerm jou aan alle kante.” Ons is die skape van Sy weiveld, nie andersom nie. Dit is nie nodig om Sy beheer as Koning en Herder met geweld oor te neem nie, want by Hom is ons veilig en sonder Hom is ons niks nie. 

Ons houding van onderdanigheid herinner ons dat as Koning van ons lewens, God die een is wat opdragte uitreik. Onderdanigheid lei tot evangelisasie. Ons onderwerp ons aan God en is gehoorsaam in alles wat Hy ons vra. Evangelisasie is ‘n daad van liefde, maar is gegrond op ‘n opdrag wat gegee is: “Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels …” (Matt. 28:19). Die gedagte mag ons vreesbevange maak, maar dit is nodig om te onthou dat wanneer ons ons aan die God van almal onderwerp, is ons nooit alleen nie. “En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld” (Matt. 28:20). 

Ons evangelisasie is Sy evangelisasie. Terwyl ons oor Jesus praat, is dit eintlik Sy Gees wat die werk doen. Ons onderdanigheid, wanneer dit uitgedruk word in die toon en bewys van Jesus se liefde aan ander, is ‘n nederige daad van aanbidding wat die Gees van God toelaat om binne-in en deur ons te beweeg.

Dalk kan jy dit goedvind en bietjie oor die volgende vrae nadink:

  • Maak onderdanigheid jou senuagtig of vertroos dit jou?
  • Wanneer jy aan onderdanigheid dink, wat kom in jou gedagtes op ten opsigte van jou lewe? 
  • Wat is die verhouding tussen onderdanigheid en om ‘n dissipel van Christus te wees?