Jou voortgesette reis

Ek is jammer om dit vir jou te sê, maar jy gaan nooit volmaak wees in hierdie lewe nie. Jy weet dit waarskynlik reeds. Maak nie saak hoeveel jy in Christus verander word nie, jy is ’n werk onder hande tot die dag wat jy Hom van aangesig tot aangesig sien.

Die goeie nuus is dat dit God se diepste begeerte is om jou groei te seën en jou te bemagtig sodat jy die skoonheid, liefde en heiligheid van Jesus al meer en meer weerspieël.

Sy goeie en volmaakte wil lei nie net tot vreugde vir jou nie, dit openbaar ook sy genade, wysheid, liefde en mag aan die wêreld. Hy belowe dat jou ware spirituele reis in verhouding met Hom op die ou end vervul sal word – en ook vervullend sal wees op pad daarheen.

Intussen, herinner jouself aan die stappe wat jy geroep word om te neem. 
  • Verbind jouself heeltemal aan God – nie net een keer nie, maar elke dag.
  • Leef apart van die wêreld se waardes en weë.
  • Leer om jouself akkuraat te sien – nie met trots of vals nederigheid nie, maar soos God jou sien.
  • Dien ander gelowiges in liefde. 
  • Reageer met bonatuurlike liefde in die aangesig van boosheid en oorwin dit met die goeie.

As hierdie stappe jou verhouding met God elke dag karakteriseer, sal jy ’n egte Christenlewe leef wat God eer en ander se lewe beïnvloed. 

Dit is ’n belofte – nie van my af nie, maar van God af deur die Woord wat Hy vir ons gegee het. Gee jouself aan Hom as ’n lewende offer, elke dag en op elke gebied van jou lewe, en jy sal ware spiritualiteit en ’n oorvloedige lewe in al sy volheid ervaar.

God Gebruik Beproewing

Soos ons deur die uitdagende tye in ons lewens gaan, kan ons een van twee dinge doen: groei of stagneer. Daar is ook geen veroordeling as jy teenoor God ontsteltenis voel wanneer moeilike tye jou pad kruis nie. Ons het almal al so gevoel, maar as ons Hom soek, sal ons Hom vind. Een van die maniere hoe ons weet dat ons geloof gedurende die moeilikhede groei, is wanneer die “hoekom” vrae verander na “hoe” vrae. 

Hoe gaan U dit in my lewe gebruik?
Hoe gaan U ander beïnvloed deur hierdie beproewing in my lewe?
Hoe gaan U deur hierdie verwoesting die goeie na vore laat kom?

Daar is ‘n baie gewilde gesegde onder Christene wat lui: “God laat alles ten goede meewerk.” Dit is ons algehele, hoopvolle waarheid. Ongeag of ons in ongewensde, uitdagende omstandighede beland het; of dit ons eie keuse was wat ons daarnatoe gelei het; God sal elke krieseltjie daarvan gebruik om ons lewens los te koop, ander te beïnvloed en eer te ontvang. Kom ons bespreek wat God met ons pyn doen.

Hy Verander Ons
Wanneer ons deur uitdagende beproewings gaan wat ons diep seermaak, wil ons meestal net “daaroor kom.” Om egter werklik oor iets te wees moet ons eers daardeur gaan. Ons moet deur die pyn werk, dit wat ons harte breek, hanteer om by die genesing aan die anderkant uit te kom.

Soos ons deur storms in ons lewe gaan sal ons sterker word. 

Hy Verander Ander
Baie mense gaan deur uitdagings in hul lewens wat uiteindelik aan hulle die ondervinding gee wat geen formele onderrig kan nie. Ons het dalk nie almal ‘n universiteitsgraad nie, maar ons is deskundiges in ons soort pyn. God sien dit en oorweeg ons as sy instrumente om ander te help. Paulus skryf in 2 Korintiërs 1:4 dat “Hy ons bemoedig sodat ons ook ander kan bemoedig.” Hy laat ons nie deur die diepste, donkerste teëspoed gaan net om te sê dat ons daardeur is nie. Nee, sy begeerte is dat ons die vertroosting wat Hy ons gee ook met ander sal deel. 

Romeine 8:28 sê dat God alles ten goede laat meewerk.

Nie net sekere goed nie maar alles.

God het die ergste ding wat ooit kon gebeur—Jesus se dood aan die kruis—laat meewerk om die verlossing van die mensdom teweeg te bring. Hoe erger die pyn, hoe groter is die geleentheid vir God se verlossing om pragtig vertoon te word. Met elke verhaal van verlossing ontvang God die eer omdat Hy die tragedies in ons lewens in oorwinnings verander. 

Dink dalk bietjie hieroor:

  • Wat was die mees uitdagende beproewing wat jy al deurleef het?
  • Hoe kan jy die pyn gebruik om die lewe van ander te beïnvloed daarmee?

Die krampagtige Hercules

Ek het onlangs oor hierdie gedagte baie gedink. Ek het daaroor al gedink nog lank voordat ek Manage Your Day-to-Day gelees het, maar daardie boek het dit op ‘n enkele sin behoorlik By mekaar gebring: “We tend to overestimate what we can do in a short period, and underestimate what we can do over a long period, provided we work slowly and consistently.”

Dit is ons begeerte/wens om in alle areas van die lewe: te soek na die vinnige oplossing, om te kyk vir die een of self ‘n paar groot oomblikke wat meer as die honderde of duisende kleiner geleenthede sal kan bereik. “Anthony Trollope, die negentiende-eeuse skrywer wat daarin geslaag het om ‘n produktiewe romanskrywer te wees, het ook die Britse posstelsel rewolusie waargeneem: ”n Normale daaglikse taak, as dit daagliks is, sal die arbeid van ‘n krampagtige Hercules verslaan. Oor die lang termyn bevorder die gebrek aan glansryke gewoontes die frekwensie van beide produktiwiteit en kreatiwiteit.”

Die krampagtige Hercules: dit is hoe baie van ons optree. Ons verbeel ons dat ‘n oomblik van baie aktiwiteite en selfs deelname in somige gevalle, die duisend oomblikke van onaktiwiteit kan oorkom, asof wanneer ons dalk net soos die ou grappie lui, (die donkie met terpentuin smeer) daardie oomblik van aksie sal wees, wat dan sommer al die vermorsende oomblikke sal oorwelding en dink dit sal soos mis voor die son verdwyn. Die gebrek aan daai glansryke gewoontes se frekwensies is wat soveel van die lewe se vordering uitmaak. Tog word ons voortdurend versoek om ons hoop in die kort en die glansryke te stel.

Ek sien dit in die werksplekke:

Ons is geneig om te glo dat, tensy ons nie ‘n beduidende tyd kan afstaan om te werk aan daardie boek of projek en selfs taak nie, kan dit ons ook nie eens pla nie. Dus, in plaas daarvan om ‘n bietjie aan dit te werk, en ‘n stap of twee te vorder, laat ons dit dormant lê en mors ons daardie tyd wat ons reeds aan dit toegegee het. Ons is geneig om te oorskat wat ons in ‘n kort tydperk kan doen, en onderskat wat ons oor ‘n lang tydperk kan doen, mits ons stadig en konsekwent werk.

Ek sien dit in ouerskap:

Ons maak baie staat op daardie groot oomblikke, die naweek weg met die kinders of die spesiale aand uit. Maar ons kan daardie honderde aande verwaarloos waar ons net kon praat terwyl ons die skottelgoed was of waar ons net ‘n paar oomblikke voor die bed kon bid. Ons is geneig om te oorskat wat ons in ‘n kort tydperk in hul lewens kan bereik, en onderskat wat ons oor ‘n lang tydperk kan bereik, mits ons bereid is om stadig en met konsekwentheid voorrentoe saam te gaan.

Maar meeste van alles sien ek dit in geestelike groei:

Ons word dikwels versoek om te glo dat een oomblik van groot geestelike intensiteit groter en meer blywende verandering sal bewerkstellig as die allerdaagse gewone genade. Ons kan meer vertroue hê in die enkele drie-dag-konferensie as in die daaglikse dissipline van Skriflesing en gebed, die weeklikse toewyding tot die prediking van die Woord en openbare godsdiens. Ons is geneig om te oorskat hoeveel ons in ‘n kort tydperk kan groei, en onderskat hoeveel ons oor ‘n lang tydperk gaan groei, mits ons eenvoudig God se gewone middele vasvang.

Dit is waar so baie Christene hul vertroue verloor – hulle wil vinnige groei en meetbare resultate hê, en gee te gou op. Hul vertroue is nie in God wat deur Sy Woord werk nie, soos hulle dit elke oggend oopmaak of soms net Sondae, maar in die groot konferensie later in die jaar, of in daardie nuwe toewyding, of in daardie nuwe studiemetode. Hulle is afgelei en spasmodies eerder as konsekwent en gedissiplineerd. Wel of dit blyk dan so indien ek jou “offend” het. In plaas van as om net te volhard in die middele wat God voorskryf.

Die feit is, die meeste groei in die lewe – en geestelike groei is geen uitsondering nie – word gemeet in centimeters, en nie in kilometers nie. Die grondgebied waarop ‘n weermag stadig oorwin, is dikwels veiliger as die grondgebied wat dit verdien deur daaroor te hardloop. Geestelike groei is nie minder werklik nie, bloot omdat dit stadig kom en moeilik is om te meet nie. Trouens, die teenoorgestelde is waar.

My mede Christen broer of suster, volhard. Volhard in die gewone genade. Gaan selfs, en veral wanneer die groei te stadig blyk. Hou vol vertroue dat dit die middele is wat God vir jou goed gee, vir jou groei, vir Sy glorie.

Pyn, hou ek dit of groei ek in dit of deel ek dit!

Littekens is makliker om oor te praat as om hulle eintlik te wys. Die blootstelling van ons kaal hart aan iemand is die risiko om geoordeel te word, skaam en selfs los te maak.PynDie meeste van ons beskerm ons pyn en stel voor dat ons gelukkig is. Die meeste van ons isoleer onsself omdat ons dit moeilik vind om die pyn in ons oë te versag en ons is baie keer bang dat iemand reg deur ons sal sien. Maar in die midde van hierdie onrus om pyn deur onsself te bestuur, vind ons die een wat luister, die een plek wat ons onsself kan wees en sê: “Ek voel soos crap!” sonder om geoordeel te word, ons voel nie skaam nie en ook nie terwyl ons saam ander “Christelike” kringe, baie keer dalk die gevoel kry dat hulle net vir my wil preek.

Hiervoor is dit noodsaaklik dat jy ‘n diep sinvolle en gepaste verhouding met mense bou wat glo in wie jy is, wie die oproep in jou lewe ken en jou daarby hou. Wie eg is en eg vir jou is. In kort gee dit ‘n opsomming van ‘n gesin.

Jesus het gesê: Kom na my, jy wat swaar belas is, en ek sal jou rus gee. Dit is belangrik dat jy jou hart neem en dit voor die Vader oopmaak.