Aanbidding Sirkel

Aanbidding is iets persoonlik, maar ook iets wat ons saam doen.

Met ander woorde, ons reaksies van aanbidding tot God is persoonlik sowel as gesamentlik. En elke soort reaksie is verweef met die ander. Deur Christus is ons verhouding met God herstel en in Hom is ons ook met mekaar verbind. Elkeen van ons speel ‘n unieke rol.

Ek praat nie van georganiseerde godsdiens nie, maar van die organisasie wat ons kerk noem. As jy in God glo, het Hy jou deel gemaak van Sy liggaam, Sy mense. ‘n Deel van jou aanbidding is om kontak te maak met ander gelowiges rondom jou.

Die belangrikste doel van die kerk (God se mense) is aanbidding.

In sy kern, bestaan die kerk om God te verheerlik. Sonder jou lewe en stem, funksioneer die liggaam onvolledig.

Maar selfs in die gesamentlike omgewing, begin aanbidding nie met ‘n groepsaktiwieit nie. Dit begin met jou individuele reaksie op dit wat God oor Homself aan ons geopenbaar het. Die reaksie gebeur nie net een keer ‘n week nie…dit gebeur dag na dag.

Ons is nie ontwerp om volgens ‘n weeklikse aanbidddingsirkel op te tree nie, maar op ‘n oomblik-tot-oomblik verbintenis van persoonlike aanbidding, wat net so deel van ons lewe is as die lug wat ons inasem.

Wanneer ons met ander gelowiges saamkom om te aanbid, doen ons dit met dieselfde mate van fokus wat ons elke dag gehad het. Ons doen dit met dieselfde vasberade toewyding.

Vir die grootste deel van my lewe het ek gedink dat jy kerk toe gaan om te aanbid, maar nou besef ek dat dit beter is om aanbiddend kerk toe te gaan.

Wat sou gebeur as ons aanbiddend kerk toe sou kom, ons sal reeds bewus wees van God teenwoordigheid, selfs nog voor ons by die deur kom? Wel, een ding is vir seker; dat die aanbiddingsleier se werk baie makliker sou wees! En die intensiteit van ons gesamentlike offergawe sou die beste wees.

Kan jy dit sien?

Al ons persoonlike aanbiddingstroompies vloei ineen tot een bruisende rivier. Een magtige loflied. ‘n Pragtige mosaïk, wat ‘n selfs groter verhaal vertel van wie God is en wat Hy gedoen het.

Mense verlaat so ‘n byeenkoms, geïnspireer om Hom te soek soos nooit te vore nie. En hulle kom weer terug en bring aanbidding saam met hulle en begin die sirkel so weer van voor af. 

Die aanbiddingsirkel is voltooi. ‘n Volledige sirkel.

  • Iets om bietjie oor te dink:
  • Waarom sou God aanbidding ontwerp het om persoonlik sowel as gesamentlik te wees?
  • Hoe versterk die een die ander?

Invloed is Leierskap

Maak dit van jou `n leier om in beheer te wees? Absoluut nie.  Outoriteit is nie leierskap nie. Invloed is leierskap. Alhoewel ons nie outoriteit totaal kan los maak van die leierskapsvergelyking nie, is ek oortuig dat ons nie dáár kan begin nie.  Op een stadium tydens Jesus se bediening het Hy sy navolgers gewaarsku dat hulle nie posisie moet verwar met die roeping om te lei nie.  Omdat hulle die gevaar loop om dit verkeerd te doen, maak Hy `n skielike onderskeid tussen hoe Hy wil hê hulle moet lei en die manier waarop dinge tipies in die wêreld gebeur, wanneer Hy sê: “Maar by julle moet dit nie so wees nie.” (Matt. 20:26).

Wat is die “nie so” van leierskap waarna Jesus hier verwys?

Dit is die tipe leier wat soek na outoriteit vir sy eie persoonlike gewin.  In stede daarvan, redeneer Jesus dat die beste leiers diegene is wat hulleself met Jesus se visie vir leierskap belyn, as dienaars lei, wat bewus is van hulle eie verantwoordelikheid en wat aan `n hoër roeping beantwoord.

Wil jy `n “nie so met julle” soort leier wees?

Ek hoop so.  Ek weet hoe dit lyk en voel om die “geweer” van outoriteit te gebruik om mense aan die beweeg te kry, maar Jesus vertel vir ons daar is `n ander manier – `n beter manier.  Selfs al het jy outoriteit en `n posisie van leierskap, het `n inspirerende leier nie nodig om die hefboom van outoriteit te gebruik nie.  “Nie so met julle”-soort leiers leer dat daar maniere is om invloed te kultiveer en vertroue te bou.  Jesus vertel vir ons dat dit `n meer kragtige manier is om te lei, een wat ons kan uitoefen ondanks die aan- of afwesigheid van outoriteit.

Wat doen jy om vandag invloed te kultiveer? 

7 dinge hoekom jou kerk jou nodig het.

Nie te lank gelede het ek die geleentheid gehad om te praat met ‘n byeenkoms van jong volwassenes van verskeie kerke regoor ons dorp. Ek het gekies om te praat oor hoe enige Christen (nie net jong volwassenes nie) ‘n kerk beter en sterker kan maak. Hier is ‘n paar van die dinge waarmee ek opgekom het: 7 dinge hoekom jou kerk jou nodig het.

Jou kerk het jou nodig omdat …

…Wees nederig

Daar is geen karakterkwaliteit belangriker as nederigheid nie. Terwyl nederigheid nie vanselfsprekend by enige van ons opkom nie, kan dit geleer word, want hier is die ding:

Blog Pop-Up's

Nederigheid is nie ‘n gevoel of houding nie – dit is aksie. As jy nederigheid wil leer, moet jy nederig wees.

Hier is drie vinnige wenke om nederig te word:

  • Vind volwasse Christene wat nederigheid uitbeeld en spandeer bietjie tyd saam hulle. Leer van hulle en leer om soos hulle te wees.
  • Melt-aan as ‘n vrywilliger vir die laagste van take. Moenie vra om in die publieke oog te wees wanneer jy dien nie, maar wees tevrede om agter die skerms te bly. Vind vreugde om die taak te verrig wat niemand wil doen nie en doen hulle wanneer en waar slegs Jesus jou sal kan sien.
  • Leer Jesus ken. Dit was Jesus wat gesê het: “Wie homself verhoog, sal verneder word, en wie homself verneder, sal verhoog word.(Mattheus 23:12). En dit was Jesus wat Homself die meeste verneder het en wat tans die hoogste verhewe word.

… Prioritiseer Kerk

Elke kerk het mense wat die openbare byeenkomste van die kerk ‘n lae prioriteit maak. Dit is die mense wat eers in die kerk kom wanneer dit gerieflik is en wat enige verskoning gebruik om dienste te mis of ‘n geleentheid te vermy. Elke kerk benodig desperaat mense wat die openbare byeenkomste hul hoogste prioriteit sal maak. Vandag is die dag om te begin prioritiseer die belangrikheid van jou kerk se aktiwiteite in jou lewe.

Laat ek jou twee redes gee hoekom:

  • Eerstens het jy jou kerk nodig. God het vir jou deel van jou kerk gemaak. Jy kan nie die lewe op jou eie doen nie. Jy is nie sterk genoeg nie, jy is nie wys genoeg nie, jy is nie volwasse nie, jy is nie godvresende genoeg nie. Sonder die pragtig gewone genademiddel wat jy in die kerk ervaar, sal jy dit nie maak nie. Sonder die ondersteuning van jou broers en susters in Christus, sal jy dit nie maak nie.
  • Tweedens, jou kerk het jou nodig. God het jou deel van jou kerk gemaak vir die goeie van ander. (1 Petrus 4:10) sê: “Namate elkeen ’n genadegawe ontvang het, moet julle mekaar daarmee dien soos goeie bedienaars van die veelvuldige genade van God.” God het jou begaafd om deel te wees van jou kerk, en daardie gawes moet vir die goeie gebruik word, van ander mense. So prioritiseer die kerk as ‘n uitdrukking van vrygewigheid teenoor ander.

… Oorweeg om God ‘n dag te gee

Hoekom oorweeg jy nie om ‘n hele dag van die week opsy te sit en dit op ‘n spesiale manier aan die Here te gee nie? Ons glo dat die Ou Testamentiese wet in Christus vervul is, alhoewel daar ‘n mate van meningsverskil onder Christene is oor die implikasies daarvan. Maar selfs as jy glo dat die Sabbats bevel nie meer vir ons bindend is nie, is daar nog steeds waarde in wat daaruit geleer kan word.

Dit verander heeltemal jou Sondag wanneer jy die hele dag aan die Here en sy mense gee. Nou hoef jy nie te besluit of jy daardie klas moet neem of by die klub aansluit wat Sondagmiddae ontmoet nie. Jy staan nie kerk toe tydens eksamentyd nie, want jy kan altyd rondom dit studeer waneer jy nodig het om dit te doen. Wanneer jy ‘n dag aan God gee veroorsaak jy dat al daai sorge van die lewe, en selfs baie van die vreugdes van die lewe, dan ‘n hele dag kan besit waar jy tyd belê om God te aanbid, die gemeenskap en ander te dien.

… Leef soos ‘n Christen die hele week lank

Dit is maklik genoeg om ‘n Christen by die kerk te wees, maar dan kom jy huis toe, baie gaan selfs na ‘n werk toe, baie gaan dalk ook skool toe. En dan is jy omring deur mense wat goddeloos optree, en selfs erger, jy word saam met jou eie gedagtes en jou eie begeertes oorgelaat. Tog moet ons soos ons in kerk ons hele week lank soos ‘n Christen lewe.

Nederig 1Elkeen van ons staan voor verskillende uitdagings en verskillende versoekings. Maar ‘n sleutel tot die lewe van ‘n Christen is, om die hele week elke dag tyd te spandeer in God se Woord en in gebed. Maak dit ‘n prioriteit, maak nie saak hoe besig jy is nie en maak nie saak hoe mal jou  lewe mag lyk nie. Maak dit iets wat jy doen, maak nie saak hoe erg jy gesondig het en hoe min jy daarvan hou om dit te doen nie. Bid daagliks nie net vir jouself nie, maar vir jou kerk. Neem daardie lidmaatskap letterlik op en bid vir jou kerk van A tot Z en begin dan weer. Maak jou lewe ‘n toegewyde lewe, iets wat jy nie net vir die goeie van jouself doen nie, maar vir die goeie van ander.

… Leer mense ken wat nie soos jy is nie

Kerke is onwillekeurige gemeenskappe. Ons kan nie kies wie na hulle toe kom nie, God doen. Dus, wat ons moet doen, is om hierdie mense te ondersteun en saam hulle te leer om ander mense lief te hê, selfs as hulle baie anders as ons is. “Want soos in een liggaam het ons baie lede, en die lede het nie almal dieselfde funksie nie, so is dit met ons, alhoewel ons soms baie is, is ons een liggaam in Christus en individuele lede van mekaar.” As jou kerk so verdeel is dat al die jong volwassenes alleen eenkant kuier en al die ouer mense op ‘n ander plek alleen saam is, dalk party mense met aksente op een plek saam drom en al die ander mense sonder daai aksente hang saamuit op ‘n ander gebied, dit spreek nie van die ware evangelie dan nie, want die ware evangelie is kragtig genoeg om mense werklik lief te hê, al is hulle anders.

So poog om mense wat nie soos jy is, beter te leer ken. Daar is geen rede dat jy nie kan sê dat sommige van jou beste en naaste verhoudings met mense is wat baie anders as jy is nie.

… Leer vrygewigheid aan

Min dinge openbaar die hart beter as geld. Geld het ‘n wonderlike manier om te wys wat jy regtig glo en wat jy regtig waardeer. Maak nie saak wie jy is of watter stadium van jou lewe jy is nie, daar is geen beter tyd as nou om te leer vrygewig te wees met jou geld nie. Hier is wat die Bybel sê: Laat elkeen gee soos hy hom in sy hart voorneem, nie met droefheid of uit dwang nie, want God het ’n blymoedige gewer lief. (2 Korinthiërs 9:7) Jy moet gee, en jy moet leer om dit vrolik te doen.

Hier is net twee vinnige wenke:

  • Onthou dat dit nie jou geld is nie. Die geld behoort aan God – Hy gee dit net aan jou om dit te bestuur, en Hy gee dit vir jou om dit goed te bestuur tot Sy heerlikheid.
  • Gee eerste aan die Here. Ek ken mense wat sê dat hulle nie aan die kerk kan gee nie, en tog het hulle ‘n nuwe selfoon en koop elke nou en dan ‘n nuwe motor en hou drie keer per jaar vakansies. Die somme maak nie sin nie. Leer om die eerste en beste van jou geld aan die Here te gee. Hoe moeiliker dit lyk, hoe meer moet jy dit doen.

… Wees ‘n goeie lidmaat

Maak jouself van onskatbare waarde by jou kerk, en doen dit deur ander mense te dien. Ek hou daarvan om die gedeelte in Handelinge 9 te lees van Tabita (Wildsbokkie), die vrou wat Petrus uit die dood opgewek het, wat beskryf is as “sy was oorvloedig in goeie werke en aalmoese wat sy gedoen het.” (Handelinge 9:36b). “Toe Petrus daar aangekom het, het hy saam met hulle na die bokamer gegaan waar Tabita se liggaam gelê het. ’n klompie van haar vriendinne, almal weduwees, het daar om haar gestaan. Hulle was baie hartseer. Hulle het vir Petrus van die klere gewys wat sy gemaak het toe sy nog geleef het. Tabita was ‘n groot kerkmens. Sy het mense baie liefgehad, en sy het soveel goed gedoen, dat die hele gemeenskap getreur het toe sy gesterf het.

Sal die mense van jou kerk hartseer wees as hulle jou onthou vir al die goeie wat jy aan ander gedoen het?

Sou dit jy wees? Sal die mense van jou kerk hartseer wees as hulle jou onthou vir al die goeie wat jy aan ander gedoen het? Vind die plek waar jy by jou kerk kan dien, en sonder versuim daag op sonder gebrek, met lofprysing in jou hart daag op en dien. Doen dit vir die goeie van ander en vir die heerlikheid van God.

Vat dit rustig, REGTIG!

Vat dit rustig, môre is nog ‘n dag! en dan sit hy sy iPhone terug in sy gatsak:

In hierdie lewe is daar baie dinge waaroor ek onsekerheid beleef, die onsekerheid van die onbekende, die onsekerheid van die petrol prys daai random vraag wat min oor praat “vriende” en dan nie eers gepraat van die onsekerheid van die mense die naaste aan jou, jou familie nie.

Maar hierdie afgelope paar weke is daar ‘n dringendheid binne myself en daai No.1 vrees in my lewe voel of dit my oorweldig, dit pla my tot in my diepste binneste. Jakobus was duidelik daar oor in Jakobus 3:1 “MOENIE baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ’n groter oordeel sal ondergaan.” maar wat is daai vrees dan werklik:

DAT daar wel mense is wat voor my sit sondag vir sondag met die gedagte dat hulle Hemel toe gaan maar in WERKLIKHEID gaan hulle nie, en hulle weet dit nie!

Miljoene mense wie sonder God gesterf het, op hierdie oomblik is in ‘n plek van Ongekende Smart, hulle besit tans sintuie wat ‘n 1000 keer of self meer skerper en sensitief is as in hierdie realiteit soos wat ons dit in hierdie lewe ken en ervaar…. Smarte so intens dat menslike verstand dit NOOIT op hierdie Aarde kan besef nie….’n Plek van Totale HAAT, GRUWELIKE ellende en pyn wat hierdie kant van die Graf NOOIT verstaan kan word en ervaar kan word nie.

Mense, wie ALLES wat hulle OOIT op hierdie Aarde besit het vir jou sal gee, om net 10 Sekondes van jou Asem te koop, om dit te gebruik om God te vra vir GENADE, dan vra ek myself, WAAROM sal ek en jy, hierdie Gunstige Oomblikke wat ons het, so Verniel en Verwaarloos.

Hoekom sal mense God se tyd gebruik, agterloosig wees met dit en dink dat hulle gaan wegkom met dit wanneer MILJOENE-MILJOENE voor ons nie daarmee weggekom het nie.

Hulle wie vanmôre in die HEL is en PLEIT vir EEN Geleentheid wat ek en jy het en dit so Verwaarloos, daai kerk dienste wat jy Sondae so maklik misloop, hulle wie ALS sou wou gee om EEN diens op jou lee plek te kan sit.

Een ding is seker:

As ek en jy nie ons Geleenthede gaan gebruik nie, gaan ons ook nie agterkom dat dit besig is om uit te loop nie, BIETJIE vir BIETJIE, kom ons SPEEL nie met GENADE nie.

Mense se TYD, mense se LOJALITEIT en mense se GELD word belê op plekke en dinge wat GEEN Ewigheidswaarde hetnie, Kerke sukkel om te Evangeliseer, hulle kan nie funksioneer omdat hulle Bitter Swaarkry (Ek noem hierdie in die Bree Spektrum van die Kerkesektor) Siele sterf by die Miljoene daagliks sonder God en die Kerk kan nie by hulle uitkom nie.

Elkeen gaan voor God staan, en dan gaan die dae van verskonings verby wees, gaan ons genoeg gehoorsaam gewees het of gaan Hy vir my sê gaan weg ek ken jou nie, (Matt 7:23) of sal ons moet aanhoor was jy nou maar net warm maar omdat jy lou is sal ek jou uit My mond spuug (Open 3:16)….

Drie Siwwe tot Standaard

Ek spandeer baie tyd saam met mense. Onlangs, nadat ek ‘n paar groot byeenkomste bygewoon het, het ek meer as ooit gepraat met mense rondom my. Ek tel dit as ‘n seën, omdat ek daarvan hou om met mense te praat en hulle te leer ken. Ek is lief daarvoor om te hoor hoe mense oor hul lewens en hul ervarings gesels. Mense is eindeloos fassinerend.

Maar vandag dink ek terug na sommige van die gesprekke met ‘n mate van spyt, ‘n mate van skaamte. Ek dink terug en besef hoe vinnig so baie van die gesprekke na mense gewend het – na mense wat nie daar was gedurende die gesprek nie.

Dis nie dat die gesprekke almal vol skinder was nie. Nie heeltemaal nie. Dis nie dat die doel van ons gesprek was om ander mense te bespreek nie. Nie heeltemaal nie. Maar so dikwels het ander mense se name opgekom, en soveel keer het ek weggestap om ‘n bietjie slegter van ‘n ander persoon te dink, eerder as ‘n bietjie beter – [iemand wat nie eens daar was nie]. En so baie keer vrees ek dat die persoon met wie ek gepraat het, ook weggestap en dalk dit dink van die ander persoon, die ander broer of suster in Christus. As ons nie eintlik skinder het nie, het ons ten minste op daardie lyn getik.

Ek is verantwoordelik om sekerheid oor hierdie vrae te hê. Maar dis nie net ek nie. Waar ek ookal gaan, hoor ek mense praat oor ander mense, mense grap oor mense, mense wat inmeng met ander mense se doen en lates. Dit is by groot byeenkomste waar dit plaasvind, dit vind plaas in die kerk, dit vind plaas selfs in my eie woonkamer. Ons is so hard met ander en spreek ons self so maklik vry van dit. Ons is so vinnig om moeg te word vir ander se stories en verhale en ons raak so gou oortuig dat niemand ooit moeg kan word van ons stories of dalk eers daar oor sal wil praat nie.

Ek weet dit is nie die regte ding om te oordeel nie, maar ek dink dit raak dikwels aan my: As ander van my praat, soos ek van hulle praat, sal ek verwoes word. As ek kon hoor wat mense van my sê, en as hulle kon hoor wat ek van hulle sê, weet ek nie dat ek ‘n vriend op die aarde sou oor hê nie.

Hoekom doen ons dit? Hoekom is ons so eindeloos wreed?

Ek lees gister in Iain Murray se kort biografie van Amy Carmichael, waar hy een van haar gesegdes aangehaal: “Laat niks oor iemand anders gesê word nie, tensy dit deur die drie siwwe gaan: Is dit waar? Is dit goed? Is dit nodig? ” (Hierdie vrae klink asof hulle reguit uit Efesiërs 4:29 en ‘n hele versameling van Spreuke kom.)

Praat ek die waarheid oor ander? Ja. Maar spreek ek die hele waarheid, en praat ek in goedhartig en uit noodsaaklikheid? Nee, nie al die tyd nie. En ek vra selde dat ander om my ook sal stop om te praat oor die ander mense se welbehae wanneer hulle moeg is vir hulle.

Wat is waar, wat is goed, wat is nodig: Dit moet my standaard wees. Dit moet elke Christen se standaard wees. As dit so maklik klink, hoekom is dit so moeilik?

Twee redes hoekom ek deel van die “Plaaslike Kerk” moet vorm.

Ek is oortuig dat elke Pastoor ontmoet mense wat opgegee het of versoek word om op te gee, om saam met God se mense aan te hou glo en self te bid. Op enige gegewe tyd het omtrent elke kerk sommige mense wat die gevaar beleef om weg te dryf en nie meer aan die lewe van die kerk deel te neem nie.

Om dit te doen, is om direk Hebreërs 10:24-25 te ongehoorsaam, wat sê: en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle; die dag sien nader kom. Hierdie gedeelte waarsku ons om nie die plaaslike kerkgenootskap en deelname daaraan te verwaarloos nie, en terselfde tyd rig dit ook ‘n wenk vir die redes waarom ons dit moontlik alreeds mag doen.

Hier is twee redes waarom jy versoek word om te versuim om saam met God se mense te kuier en self te aanbid:

1. Jy vergeet wat jy bring:

Hebreërs 10:25 waarsku Christene om plaaslike kerkgenootskap te verlaat, en die vers gee dadelik die rede. As Christene dra ons almal dieselfde verantwoordelikheid om mekaar te verwek tot liefde en goeie werke. Ons moet mekaar uitlok om liefdevol te wees en ons moet mekaar uitlok om goeie werke te bevorder. En die eenvoudige feit is dat ons nie hierdie dinge kan doen as ons nie saam is nie.

Oorbodige LiggaamsdeleOp die agtergrond van die boek Hebreërs is die Nuwe Testamentiese leer dat ons as Christene soos ‘n liggaam-Christus se liggaam is. In Romeine 12 sê Paulus: “Want soos in een liggaam het ons baie lede, en die lede het nie almal dieselfde funksie nie, so alhoewel ons baie, is ons in een liggaam in Christus en individueel lede van mekaar.” In sommige manier waarop God na Christene kyk, net soos ons kyk na die baie dele van een liggaam – baie dele, maar een persoon.

Op een of ander manier kyk God na die plaaslike kerk wat in soveel dele as een liggaam funksioneer. Paulus verduidelik dieselfde tema in 1 Korintiërs en in albei hierdie gedeeltes maak hy dieselfde afleidings – net soos elke deel van die liggaam ‘n belangrike funksie het, het elke Christen ‘n belangrike geskenk. Net soos elke deel van die liggaam die liggaam goed funksioneer, en as ‘n geheel, is elke Christen se geskenk bedoel om die kerkfunksie goed en as geheel te maak. Daar is geen oorbodige liggaamsdele nie, en daar is geen oorbodige Christene nie.

As jy versoek word om van die plaaslike kerk af te skei, hetsy permanent of semi-permanent of selfs vir ‘n luie Sondag waar jy net nie gepla kan word nie, het jy vergeet wat jy na die mense van jou kerk bring. Jy het nagelaat om te verstaan of te glo dat jy, ja jy !, ‘n belangrike deel van die liggaam van Christus is. Jy het ‘n geskenk om te bring, en die kerk is net voltooid as jy dit bring en dit dan gebruik.

God het jou deel van die liggaam gemaak, en die liggaam het jou nodig om goed te funksioneer. As jy nalaat om met God se mense te ontmoet, ontken jy hulle die gawes wat hy aan jou gegee het – geskenke wat Hom eer bring as jy dit vir die goeie van ander gebruik.

2. Jy vergeet wat jy nodig het:

As dit waar is dat God jou gawes gegee het om deel te wees van die liggaam, is daar ‘n belangrike implikasie: God het hulle ook gawes dan gegee. Jy is onvolledig sonder jou kerk. God het jou nie so geseën dat alle mense wat jy ken net kan floreer en groei sonder die gawes wat Hy aan ander gegee het nie. Jy is deel van die liggaam, maar slegs ‘n klein en enkelvoud daarvan. Tensy jy jou kan voorstel dat jou duim op sy eie opvallend is en self ‘n lewe opbou, of as jy nie jou blindederm in jou liggaam kan sien nie maar wel moontlik sonder hom kan floreer, Jy moet jou nie verbeel dat jy jou plaaslike kerkgenootskap kan verlaat en ook nogsteeds floreer nie.

Om op hierdie manier te versuim om te ontmoet met God se mense is ‘n teken van oorweldigende en verregaande trots. Jy het op een of ander manier vasgestel dat die gawes wat God aan ander gegee het, geen werklike gevolg vir jou het nie, of jy het vasgestel dat jy so begaafd is dat jy gelukkig kan oorleef. Die realiteit is natuurlik dat God Christene laat floreer het en slegs in die gemeenskap oorleef.

Alleen lopende Christene is dooie Christene.

God het jou deel van ‘n liggaam gemaak, en jy benodig die res van die liggaam om goed te funksioneer. As jy nalaat om met God se mense te ontmoet, ontken jy jouself die gawes wat Hy aan hulle gegee het – gawes wat Hom eer bring wanneer jy dit saam hulle bymekaar sit en vir Sy doel goed gebruik.

In daardie tye waar dit net moeilik lyk om deel te wees van ‘n plaaslike kerk, en in daardie tye waar die kerk se verwaarloos blyk of selfs so aantreklik lyk, vergeet jy wat jy bring en wat jy nodig het. Jy het natuurlik ook dan nagelaat om te oorweeg hoe sleg jy die prediking van God se Woord en die viering van die Nagmaal en die getuienis van die doop en die ander pragtige gewone genademiddels wat God deur sy gemeente uitstort, benodig. Maar dalk moet jy eers besef jy het vergeet dat jy deel is van ‘n liggaam – ‘n liggaam wat jy nodig het, en ‘n liggaam wat jou nodig het.

 

Christen of “Christen-ish”?

Drie klein letters maak ‘n wêreld van verskil. Saam onderskei “I, “S”, en “H” Christen van “Christenish” en merk die verskil tussen reg en verkeerd, lewe en dood, hemel en hel. Daar is niks beter vir jou geestelike welstans as om in ‘n Christelike kerk te wees nie. Daar is niks erger vir jou geestelike welstans as om in ‘n “Christenish” kerk te wees nie.

Hier is ‘n paar punte van elk.

‘n Christelike kerk leer jou die Bybel. Dit is verbind tot die onfeilbaarheid, genoegsaamheid, duidelikheid en gesag van die Woord van God en preek dit weekliks met selfvertroue en konsekwentheid. ‘n “Christenish” kerk leer jou oor die Bybel. Dit is daartoe verbind om lewenslesse te gee en gebruik die Skrif as ‘n beginpunt om mense te leer hoe om lewens van sukses en vervulling te leef.

‘n Christen erken die diep verdorwenheid van homself. Hy/Sy erken dat ons almal diep afwykend is omdat nie een van ons selfs die minste geregtigheid het om voor God te kan staan sonder Jesus nie. ‘n “Christenish” verkondig die ingebore goedheid van die mensdom. Hy/Sy erken dat ons nie is wat ons kon en behoort te wees nie, maar moedig ons aan om te glo dat ons met genoeg moeite daar kan kom.

‘n Christen maak sy/haar kern-deklarasie in die lewe die voltooide werk van Christus. Die goeie nuus van genade bevry ons van die onmoontlike taak om ons eie verlossing te verdien en ontvang net wat Christus Jesus alreeds bereik het. ‘n “Christenish” het sy/haar kernverklaring die onvoltooide werk van die mensdom. Die slegte nuus van werke word die wrede en onmoontlike pad om God te beïndruk met dade wat Sy oog sal vang en Sy guns sal wen.

‘n Christen verklaar die plaasvervangende dood van Jesus Christus. Om te glo dat ons sonde die regverdige toorn van God uitgedaag het, verklaar dit in ontsag dat die Seun van God ons sondes gewillig op Homself geneem het en die volle woede van die Vader se toorn geabsorbeer het namens ons. ‘n “Christenish” verkondig die wroklose liefde van God en die voorbeeldige lewe van Jesus Christus, en handhaaf Christus as die uiteindelike voorbeeld van wat ‘n mens kan en moet wees.

‘n Christen kerk preek die evangelie van regverdigmaking deur genade alleen, deur geloof alleen in Christus Jesus alleen. Dit roep mense om hul van hul sondes te laat bekeer en om Jesus Christus vir vergifnis te vra. ‘n “Christenish” kerk preek ‘n evangelie van sosiale geregtigheid of persoonlike voorspoed. Dit noem mense om sosiale ongelykhede te regverdig of om finansiële verryking te eis, om slegs van onvoldoende aksie of onvoldoende geloof te bekeer.

‘n Christelike kerk vergader elke week om die God van die Bybel volgens die Bybel te aanbid. Om hul wanhopige behoefte aan goddelike wysheid te ken, lees hulle die Bybel, preek die Bybel, bid die Bybel, sing die Bybel en gemeenskap rondom die Bybel. ‘n “Christenish” kerk vergader elke week vir bemagtiging of vermaak. Hul dienste word meer gevorm deur popkultuur of persoonlike voorkeur as deur die Heilige Skrif.

‘n Christelike kerk preek die eksklusiwiteit van Jesus Christus. Dit spreek Skrif uit deur te sê dat Jesus die weg is, die waarheid en die lewe en dat daar geen ander manier is om met die Vader versoen te word nie, maar deur Hom. ‘n “Christenish” kerk dring daarop aan dat Jesus Christus ‘n weg kan wees, maar nie noodwendig die weg nie, en verklaar eerder dat alle paaie uiteindelik na dieselfde bestemming lei.

‘n Christelike kerk verkondig die bestaan van hemel en hel. Dit hou die gesag van die Bybel in om met mense te pleit om na Jesus Christus te draai en gered te word van vernietiging. ‘n “Christenish” kerk bevestig ‘n hiernamaals, maar ontken die moontlikheid van ewige straf vir diegene wat gekies het om die vrye aanbod van die evangelie te verwerp.

Daar is niks in die hele wêreld so kosbaar as ‘n ware Christelike kerk nie. Daar is niks in die hele wêreld so gevaarlik soos een wat net Christenish is nie. Kies jou kerk goed.

Die gevolge van om kerk te “Skip”

Ons samelewing raak al hoe meer geriefliker, ons hou van personalisering, en so baie van ons voel individualisme is wat aan die orde van die dag behoort te wees. Ons het miljoen maniere aangeleer om ons lewens aan te pas om perfek by ons te pas. Wanneer dinge moeilik gaan, vergeet ons maklik van ons verantwoordelikhede, ons organiseer ons lewens om dinge wat vir ons ongerief veroorsaak maar belangrik is op die kantlyn te plaas “nie weg nie – nooit” maar wel op die kantlyn: ons dink aan dit wanneer die nood lot roep natuurlik want baie keer skep dit vir ons ‘n ongemak of is dit net “plain” nie gerieflik nie. Dit kan selfs uitbrei na iets so eenvoudig wat goed is en tog neutraal voorkom en dan ons toewyding aan die plaaslike kerk affekteer.

Kerk Skip

Almal van ons wat by plaaslike kerke betrokke is, het al mense gesien wat baie waak-saam en ronddwaal in hul toewyding. Die meeste van ons moes al op een of ander manier die oproep na iemand uitbrei om hulle terug te laat keer na deelname binne die kerk, en selfs terug te kom na die dienste toe. Wanneer ons dit doen, draai ons gereeld na ons [go-to-teks], Hebreërs 10: 24-25, en soms help dit maar baie keer is dit eenvoudig net om ons eie gewetes te sus.

“Baie van ons dring daarop aan dat diegene wat nalaat om deel te neem in die plaaslike kerk sal geestelike versoeking, geestelike afwyking, en selfs geestelike dood teëkom. En terwyl dit alles waar is, is dit nie die klem van daardie gedeelte nie. Trouens, as ons die gedeelte op hierdie manier gebruik, wys ons nie die goddelike dringendheid agter die teks nie, maar ons eie diepgewortelde individualisme.”

Hier is wat Hebreërs 10: 24-25 sê: en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom. Hierdie gedeelte waarsku egter ons wel van die ernstige gevolge van die kerk, maar die fokus is nie wat ons kan verwag deur ons Westerse geïndividualiseerde oë nie. Hierdie gedeelte waarsku ons nie dat wanneer ons kerk “skip” nie, ons onsself in gevaar stel nie. Inteendeel, dit waarsku ons dat wanneer ons kerk “skip”, ons eintlik ander mense rondom ons in gevaar stel. Die eerste sonde om kerk te “skip” is die sonde om nie ander lief te hê nie.

Die eerste sonde om kerk te “skip” is die sonde om nie ander genoegsaam lief te hê nie.

Die samekoms met ander gelowes, gaan nie oor die om geseënd te voel nie, maar om eerder ‘n seën te wees vir ander. Dit gaan ook nie oor om iets te ontvang wanneer ons bymekaar kom, maar veel eerder oor om te gee. Terwyl ons op Sondagoggend voorberei om te aanbid, moet ons eerste oorweging wees “hoe om mekaar te verwek tot liefde en goeie werke.” Ons moet Sondae doelbewus benader, oor wat ander graag wil doen, om vir hulle ‘n seën te wees. In daardie tye voel ons dat ons ywer afneem. As ons die versoeking voel om uit te gaan op ‘n Sondag of geheel en al te onttrek, moet ons ons Godgegewe verantwoordelikheid oorweeg om mekaar aan te moedig, en dus nog meer soos ons die dag sien. “Hierdie teks gaan nie oor ons nie, maar oor hulle. Hierdie teks is nie vir Christelike individue nie, maar Christelike gemeenskappe.

En natuurlik, ons verbintenis tot die plaaslike kerk is veel meer as ‘n verbintenis tot Sondagoggend od selfs sondagaand dienste. Dit is ‘n verbintenis aan ander mense deur ons hele lewe. Dit is ‘n verbintenis om een of twee keer per week saam met hulle te aanbid, dan saam met hulle te dien, hulle te dien en vir die hele week vir hulle te bid. Dit is om ons saam te bind in ‘n verbond waarin ons belowe om aan hulle goed te doen, om hulle die besondere doel van ons aandag en aanmoediging te maak. Dit is om te belowe dat ons ons geestelike gawes tot hul voordeel sal identifiseer en ontplooi, sodat ons hulle kan bedien, versterk en hulle so ook dan ‘n seën voor te wees.

Elke Christen het ‘n plek binne sy of haar plaaslike kerk. Elke gelowige is nodig in ‘n plaaslike gemeente. Elke Christen het verantwoordelikhede binne ‘n plaaslike kerk. Elke Christen is verbind tot die lede van ‘n plaaslike kerk en om hulle lief te hê, hulle aan te moedig en hulle in ywer tot op die dag van Christus se wederkoms aan te moedig om nie die dienste van hom of haar gemeente mis te loop nie.