Maak Sin Uit Lyding

Sommige gewilde predikers sê dat, as jy genoeg geloof het, jy beskerm sal word van probleme en dat jy ‘n ryk en voorspoedige lewe sal lei. Hierdie teologie is eenvoudig net nie waar nie. Dis wat die Skrif oor lyding sê:

Paulus skryf in Romeine 8:17 dat lyding deel van die Christelike lewe is. Vir die vroegste gelowiges, en vir Paulus self, het hierdie lyding allerhande soort vervolging ingesluit —sosiaal, ekonomies en fisies. Die Christelike lewe belowe nie voorspoed nie; in der waarheid belowe dit teenspoed.

Sommige van ons angs is die gevolg van ons eie besluite.

Sommige van ons angs is die gevolg van ons eie besluite. Lyding wat volg op ons eie sonde is die moeilikste om te hanteer, omdat dit te doen het met persoonlike berou oor omstandighede wat verhoed of beheer kon word. Miskien kan jy jouself hiermee identifiseer, omdat jy huidiglik in die nood verkeer as gevolg van die natuurlike gevolge van sommige van jou eie keuses.

Ander lyding is die gevolg van ander mense se optrede, deur hulle selfsugtigheid, nalatigheid, of nog erger, hulle bose en kriminele gedrag. Die bekendste Bybelse voorbeeld van hierdie tipe lyding is Jesus—’n onskuldige Man wat die sonde van die wêreld op Homself geneem het en ‘n wreedaardige dood gesterf het.

Ons word veral herinner aan ons menslike swakheid wanneer ons pyn ervaar wat nie deur onsself of iemand anders veroorsaak is nie. Soms staar ons ‘n verpletterende diagnose in die gesig, of ons ervaar ‘n natuurramp, en ons staan beskeie voor ons eie swakheid in ons lyding wat veroorsaak word deur iets wat totaal en al buite ons beheer is.

Dit is moeilik om sin te maak uit lyding waarvoor niemand of niks blameer kan word nie. Dit maak die verwerking van die lyding meer uitdagend en soms raak ons vasgevang in ons angs.

Waar dit ook al vandaan kom, lyding maak ‘n normale deel uit van ons menslike bestaan. Sedert kort na die Skepping het ons wêreld al die tekens van pyn begin sien.

  • Gebrokenheid is normaal.
  • Droefheid is deel van die menslike bestaan.

As dit die einde van die storie was, sou dit maar ‘n depressiewe en ontnugterende slot wees. Maar, danksy God, is dit nie die einde van die ewige storie nie en dit is ook nie die einde van jou storie nie! Soos jy bewus word van afbrekende gedagtes en gewoontes wat jou gevange hou, kan jy begin met die proses om blymoedig te ly.

Watter persoonlike ervarings met lyding het jy al gehad?

Eerlik tot God

Wanneer ons die verhouding tussen ons lyding, ons emosie en ons gedrag verstaan, is ons in die posisie om doelbewuste veranderinge aan te bring sodat ons kan groei. Hierdie pragtige gedaanteverwisseling begin met ons eerste stap: die erkenning van ons lyding. Hierdie stap maak dit makliker om ‘n wonderlike reis na vryheid en veerkragtigheid aan te pak.

Jy mag dalk dink: Dit klink wonderlik, maar hoe erken ek my lyding? Hoe lyk hierdie proses? Om jou pyn te erken beteken slegs dat jy dit by die naam noem. Moenie wegskram daarvan om die woorde te gebruik wat jou ondervinding die beste beskryf nie. As dit verkragting was, noem dit verkragting. As dit kanker is, noem dit kanker. As dit selfmoord was, noem dit selfmoord. As dit onvrugbaarheid is, noem dit onvrugbaarheid. As dit ‘n buite-egtelike verhouding was, noem dit ‘n buite-egtelike verhouding.

Erken nou jou lyding, en erken dit akkuraat.

Erken nou jou lyding, en erken dit akkuraat. Moet dit nie versag nie. Moet nie verskoning maak daarvoor nie. Moet dit nie minimaliseer nie. Moet dit nie vergroot nie. Wees eerlik. Praat oor die emosionele impak. As jy ontmoedig is, sê dit. As jy hartseer is, erken dit. As jou hart gebreek is, erken dit. As jy bang is, verbaliseer dit. Nee, dit beteken nie dat jy elke grafiese besonderheid moet herleef nie. Dit is nie ontwerp om ‘n straf te wees nie. In teendeel.

Almal is verskillend, so natuurlik sal sommige mense sekere metodes van erkenning bo ander verkies. Party verkies om hardop te praat en hulle lyding in die privaatheid van hulle eie huis of op ‘n afgesonderde bergtop uit te spreek. Sommige verkies om hulle erkenning te prosesseer deur met ‘n betroubare vriend, berader of predikant te praat. Ander verkies om hulle gedagtes neer te skryf in ‘n joernaal.

Vir erkenning om effektief te wees, moet jy dit uitpraat met jouself en God. God kan jou lei, of nie lei nie, om ook jou lyding in vertroulikheid aan ‘n ander persoon te erken. As Hy jou lei om dit te doen, vertrou dat Hy jou sal help en wees gehoorsaam aan sy leiding.

Net soos wanneer jy ‘n pleister aftrek, gaan jy die seer voel. Maar die seer sal minder raak. Die hartseer oor die erkenning sal verdof, en wanneer dit gebeur, sal dit vir jou deure oopmaak om te kan terug bons. Wanneer die pyn eers erken is, sal jy verligting en hoop ervaar. Jy het hierdie stap nodig om veerkragtigheid te begin opbou, so maak gereed om die risiko te neem.

Hoe sal jy eerlik jou lyding beskryf?

Hoekom dink jy maak dit ‘n verskil om die pyn waarin jy is te erken?