Deel Jou Verhaal

Een van die boeiendste maniere om ons geloof in Jesus te deel, is om ons getuienis, of verhaal te deel. Die woord getuienis beteken eenvoudig dat ons iets deel wat ons self ervaar het. Ons gee bewyse van ‘n gebeurtenis wat in ons lewens plaasgevind het. Om ons verhaal te deel is kragtig want dit kan nie gedebatteer word nie. Nie net is dit waar nie, daar is ‘n groot moontlikheid dat mense die gedaanteverwisseling wat in jou plaasgevind het, sal kan sien. 

In Johannes 9 begin die hoofstuk met Jesus en Sy dissipels wat ‘n blinde man teëkom. Die dissipels wou weet of dit hierdie man se sonde was wat Sy blindheid veroorsaak het of nie. Jesus het hulle verseker: “hy is blind sodat die werke wat God doen, in hom gesien sal kan word.” (Johannes 9:3) Jesus het uiteindelik die man op ‘n vreemde manier genees toe Hy op die grond gespoeg, klei aangemaak, en dit aan die blinde man se oë gesmeer het.  Nadat die man sy oë in die Siloambad gewas het, kon hy sien. 

Hierdie man was blind gebore, en almal het dit geweet.

Jy kan jouself die vrae voorstel wat gevra is en die kyke van groot ontsag wat hy gekry het toe hy met die mense rondom hom begin praat het. Dit was so ‘n groot gebeurtenis dat die blinde man wat nou kon sien na die Fariseërs geneem is. Aanvanklik was hulle ontsteld omdat Jesus die man op die sabbat genees het. Hulle het uiteindelik meer vrae begin vra en selfs getwyfel of die man ooit blind was! Een besoek aan die man se ouers het hulle twyfel verkeerd bewys.

Die meeste van ons mag dalk ontsteld gewees het deur al die vrae van die Fariseërs, veral toe hulle wou hê hy moes “die waarheid voor God praat.” (Johannes 9:24) ‘n Mens kan amper die frustrasie in die man se stem hoor toe hy uiteindelik reageer:

“Daarop het hy gesê: ‘Of hy ‘n sondaar is, dit weet ek nie. Een ding weet ek wel: ek was blind, en nou sien ek.’” (Johannes 9:25)

Wat is jou verhaal? Wat het God in jou hart gedoen? Hoe het Hy jou lewe verander?

Daar is so baie mense wat moet hoor wat Hy vir jou gedoen het. Daar is ook niemand beter as jy om te dit te vertel nie. Eerstehandse verhale verander lewens!

Bestee tyd daaraan om te dink oor wat God in jou lewe gedoen het. Miskien is dit iets diepgaande met een van jou kinders, of hoe God jou van ‘n siekte genees het. Dit kan wees dat jou uitkyk op die lewe drasties verander het, en jy weet dit is net weens die lewens-veranderende krag van Jesus. Op watter manier God jou ook al ‘n verhaal gegee het om te vertel, vertel dit!

Hoekom moet ek my geloof deel?

Wanneer ons Jesus as ons Verlosser en Saligmaker aanneem, beteken dit dat ons ja sê vir Sy pad en Sy planne vir ons lewens. ‘n Deel daarvan is om die lewensveranderende krag van Jesus met almal om ons te deel. Dit word evangelisasie genoem. 

Evangelisasie word gedefinieer as geesdriftige ondersteuning vir ‘n saak. In die Christendom word hierdie “geesdriftige ondersteuning” versprei wanneer ons die goeie nuus van Jesus Christus deel — hoe Hy aarde toe gekom het om ons te red deur vir ons sondes te sterf, en toe uit die dood opgestaan het sodat ons die ewigheid saam met Hom kan deurbring. Dit is die goeie nuus van Jesus.

Hoekom is dit belangrik vir ons as volgelinge van Jesus?

Eerstens is dit wat Jesus gesê het ons moet doen in Sy laaste woorde aan Sy dissipels, aan die einde van Matteus 28. Hy het vir hulle gesê: “Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels … “ Hulle het, en ons moet ook! Tweedens, elke keer wat ons goeie nuus het wat vir iemand se lewe voordele inhou, deel ons dit, nie waar nie? Om Jesus te ken is nie net goeie nuus nie, dit is die beste nuus! Ons het die geneesmiddel vir die mensdom, kom ons begin dus om die liefde van God met die mense in ons lewens te deel.

Voordat ons die goeie nuus, of evangelie van Jesus deel, is dit belangrik dat ons dit ken. Hier is die waarheid oor wat God vir ons gedoen het:

God het ons gemaak om in ‘n verhouding met Hom te wees. (Genesis 1:26) Ons het sonde gedoen en as gevolg daarvan verdien ons straf. (Romeine 3:23; Romeine 6:23) Gelukkig het God vir ons ‘n manier gegee om Hom te ken deur sy enigste Seun te stuur, om die wêreld te red deur aan ‘n kruis te sterf en uit die dood opgewek te word. (Johannes 3:16; Romeine 5:8-9) Wanneer ons in Jesus glo, en Hom as ons Verlosser aanneem, verkry ons die ewige lewe. (Romeine 10:9-10) 

Dit klink amper te goed om waar te wees, is dit nie?

Ons het foute gemaak, maar toe het ‘n liefdevolle, volmaakte hemelse Vader sy enigste Seun gestuur om ons van onsself te red. Dit is diepgaande, maar baie eenvoudig. Dit is ook uiters goeie nuus!

Een van die eenvoudigste maniere om jou geloof te deel, is deur gesprekke met ander. Miskien noem jy iets oor die kerk, vra wat iemand oor God glo, of stel voor om ‘n boek saam met iemand te lees en dit te bespreek. 

Bou deur Geloof 

Die verhaal van Noag se ark is baie gewild, selfs vir diegene wat nie die Bybel ken nie. Onder die hele mensdom was daar net een persoon wat God behaag het, en sy naam was Noag. God het ‘n vloed gestuur om alles op aarde te vernietig, maar het belowe om Noag en sy gesin te spaar. 

Hebreërs 11:7 sê: “Omdat Noag geglo het, het hy God eerbiedig gehoorsaam toe hy gewaarsku is oor dinge wat nog nie gesien kon word nie. Daarom het hy die ark gebou om sy huisgesin te red. Sy geloof was ‘n veroordeling van die wêreld, maar dit het hom erfgenaam gemaak van die vryspraak wat deur die geloof kom.”  Om hierdie vers te verstaan, moet ons teruggaan na Genesis, die eerste boek van die Bybel. 

In Genesis 6 sê God vir Noag dat Hy die aarde sal oorstroom en gee Noag dan gedetailleerde instruksies oor die ark wat hy moet bou. Hy vertel hom hoe groot om dit te maak, hoeveel kamers dit moet hê, watter materiaal om te gebruik en wie om saam in die ark te neem. Volgens Genesis 6:22 weet ons dat Noag alles gedoen het wat God gesê het. 

‘n Ruk later het die reën geval en die waters het begin styg. Noag, sy vrou, sy drie seuns en hulle vrouens het almal in die ark ingegaan. Benewens die agt mense was daar mannetjies en wyfies van elke wese op die boot. Nadat almal gevestig was, het God self die ark toegesluit. Die vloed het veertig dae lank oor die aarde gekom en elke lewende wese op die aarde laat vergaan. 

In hierdie tyd in die geskiedenis was die land droog. Die Bybel spesifiseer nie of daar ooit reën op die land was nie, maar die meeste geleerdes meen dat daar beslis ‘n droogte was. As dit dus in Hebreërs 11:7 staan: ​​“dinge wat nog nie gesien kon word nie.” kan dit beteken dat hulle nog nooit reën gesien het nie, of dat hulle nog nooit reën in die hoeveelheid gesien het wat die aarde sou oorstroom nie. 

Die geloof wat nodig was om ‘n ark onder hierdie omstandighede te bou — en vir die grootste deel van ‘n eeu — was buitengewoon.

Die omvang van wat God gevra het, was ewe buitengewoon. Hierdie vaartuig wat die mensdom moes red was nie klein nie — dit was die lengte van een en ‘n halwe rugbyvelde, so hoog soos ‘n vierverdieping gebou, en het die kapasiteit gehad wat 450 groot vragmotors kon dra.

Dalk lyk dit wat voor jou is onmoontlik. Jy sukkel dalk om sterk te bly in jou loopbaan, of jy sukkel met ‘n kroniese siekte of gestremdheid. Ons kan ‘n goeie les uit Noag se lewe leer. Ons kan deur geloof leef selfs al het ons geen idee hoe alles gaan verloop nie — en selfs as Hy ons roep om iets te doen wat ons nog nooit gesien het nie. 

Lewe deur Geloof

As volgelinge van Jesus is geloof om ons onbekende toekoms toe te vertrou aan ons God wat alles weet. Ons weet nie presies wanneer en hoe Sy beloftes vervul sal word nie, maar glo dat dit wel sal gebeur. Geloof gaan ons verstand te bowe en is teenwoordig voordat ons die resultate kry wat ons wil hê. Ons moet “leef deur geloof, nie deur sien nie.” (2 Korintiërs 5:7)

Hebreërs 11:1 sê: “Om te glo, is om seker te wees van die dinge wat ons hoop, om oortuig te wees van die dinge wat ons nie sien nie.” Die Griekse woord vir geloof in hierdie vers is pistis, en dit beteken sekerheid, vertroue en geloof. Hoofsaaklik word in hierdie vers gesê dat wanneer ons geloof het, ons ons sekerheid, vertroue en geloof plaas in wie God is en hoe God werk — ondanks die feit dat ons geen besonderhede ken nie. Ons plaas nie ons geloof in ‘n proses nie, maar in God alleen.

Hebreërs 11:6 sê vir ons dat dit onmoontlik is om God tevrede te stel sonder geloof. Wat so wonderlik is van hierdie vers is, dat God bly is as ons geloof openbaar. Hy is nie op soek na wonderbare werke van ons nie, maar dat ons geloof sal hê aangesien Hy ‘n wonderlike werk in en deur ons doen. 

Hoe stap ons dus in geloof?

Deur dit van God te ontvang. Ons bedink nie geloof of probeer dit dwing om te bestaan ​​nie. Hebreërs 12 vertel ons dat Jesus die begin en Voleinder van ons geloof is. Dit het sy oorsprong in Hom en is sy geskenk aan ons. Romeine 10:17 sê vir ons “Die geloof kom dus deur die prediking wat ‘n mens hoor.” Ons ontvang dit as ons glo dat Hy bestaan ​​en vol vertroue is in wat Hy belowe.

In Hebreërs 11 word die frase “deur geloof” meer as 12 keer gelys, gevolg deur ‘n persoon se naam wat in geloof opgetree het en iets gedoen het wat ver bo hul vermoë, verstand of krag strek. Daar word dikwels na hierdie hoofstuk verwys as die “Saal van Geloof.” Deur hierdie leesplan sal ons leer van drie van hierdie individue en hoe hulle hul lewe deur geloof geleef het. 

Stuur Geen LeË Seine meer uit nie

Dit is nie vir ons as Christene genoeg om bloot te sê dat ons Jesus volg nie. Ons moet dit uitleef, anders word ons skynheilige deugde seiners, eerder as inspirerende gewers van hoop. 

Dit werk so: Om ons deugde te verkondig sonder om dit ook uit te leef, lei tot trots. Ons sien dit in die verhaaltjie wat Jesus in Lukas 18 van die eiegeregtige Fariseër vertel wat ‘n uitvoerige gebed bid om God te dank dat hy nie soos die korrupte tollenaar agter hom is nie. Dan bid die tollenaar hierdie eenvoudige gebed: “O God, wees my, sondaar, genadig.” Lukas 18:13b

Die Fariseër het hierdie platform gebruik om ander skaam te maak terwyl hy homself verhoog het. Daarteenoor het die tollenaar God geëer en homself verneder. Jesus sê dan “dit is die tollenaar wat huis toe gegaan het as iemand wie se saak met God reg is.”

Dit is te dikwels wat ons onsself soos die Fariseër in die verhaal gedra. Jesus het gesê hierdie wêreld sal weet dat ons Hom volg deur ons liefde — nie deur ons houdings, Instagram kommentare of ons menings nie. 

Indien ons gereed is om verby die uitstuur van deugde seine te beweeg, moet ons begin om ons beginsels in ons dade uit te leef. Gaan kyk wat sê Jesus in Lukas 6: “Watter sin het dit dat julle my aanspreek met ‘Here, Here!’ en nie doen wat Ek sê nie?” Lukas 6:46

Wanneer ons waarlik Jesus se woorde begin uitleef, sal ons gemeenskappe ook as gevolg daarvan anders lyk.

Ons sal nie soos die Fariseërs ander verdoem nie. Ons sal hulle liefhê. Ons sal nie ons eie optrede teenoor ander bevorder nie. Ons sal ander na God se goedheid terugwys. Wanneer dit ons keuse is om ander te dien, lief te hê, te bemoedig, vrygewig te wees en in God se familie in te nooi, bring ons ‘n bietjie meer van God se koninkryk hier op aarde.

Deur hierdie optrede neem ons geloof van ‘n mooi begrip af tot ‘n vaste deel van wie ons is en hoe ons lewe. 

Ons kan nie alles doen nie, maar almal kan iets doen. Watter talente het God dus aan jou gegee wat jy kan aanwend in diens van ander? Watter hulpbronne het jy waarmee jy ander kan seën? Dit is nou tyd om die uitstuur van leë deugde seine te staak en te begin om ware deugde te beliggaam. 

 Identifiseer in hierdie week een gebied waar jy ander kan dien en gaan doen dit dan! 

Dankbaarheid

Ons het verlede week gesien hoe onmiddellike bevrediging ons volharding kan beïnvloed, maar dit het ook ‘n invloed op hoe dankbaar ons is. Dink aan al die klein dingetjies wat ons so maklik irriteer: 

  • Jy moet ‘n bietjie langer vir jou kitskos wag. 
  • ‘n Toep neem bietjie lank om te laai. 
  • Die Netflix bufferikoon hang op die skerm net wanneer jy jou regmaak vir ure se fliek.
  • Jy dink: “Ek het niks om te dra nie!” maar jou hangkas is propvol klere.

Dis so maklik om behep te raak met alles wat verkeerd gaan, in plaas daarvan om God te prys vir wie Hy is en wat Hy vir ons gedoen het. Net so sien ons maklik al die seëninge van God as vanselfsprekend of wat ons verdien, eerder as gawes wat aan ons gegee is. 

Wanneer ons vergeet om dankbaar te wees, kan twee moontlike ingesteldhede ontstaan. 

  • Ingesteldheid een sê: “Ek wil dit nou hê, dus vat ek dit dadelik.” 
  • Ingesteldheid twee sê: “Ek verdien dit en het daarvoor gewerk, en klaar.” 

Beide ingesteldhede kom voor in die verhaal van die verlore seun. Die jongste seun sê vir sy pa dat hy sy erfenis onmiddellik wil hê, dus neem hy sy geld, verlaat die gesin en verloor alles wat hy het gedurende ‘n reeks swak keuses wat hy maak. 

Met sy terugkeer huis toe, hardloop sy pa hom tegemoet, verwelkom hom en gooi ‘n groot partytjie om sy terugkoms te vier. 

Hier kom die gevaarlike ingesteldheid nommer twee:

Intussen het die ouer broer die hele tyd by sy pa gebly en stel jou dus sy frustrasie met hierdie verwelkomingspartytjie voor. Hy is gegrief, gefrustreerd en woedend en weier dus om die partytjie by te woon omdat sy pa nooit vir hom ‘n partytjie gehou het nie.  

Hierdie houding is baie algemeen. Iemand anders kry die bevordering waarop ek gehoop het en in plaas daarvan om dit te vier, begin ek vergelyk en wedywer. In plaas daarvan om God te dank vir die werk wat ek het, fokus ek op die pos wat ek graag wou hê.

Wat nou? Hoe vermy ons hierdie gevaarlike ingesteldhede en kweek eerder dankbaarheid?  

Skep ‘n gewoonte om God te dank vir alles wat jy het. Dank God vir die huweliksmaat wat die skottelgoedwasser anders as jy uitpak. Dank God vir die baas van wie jy nie hou nie omdat jy weet jy het ‘n werk en ‘n geleentheid om jou geloof te deel. Dank God vir ‘n nuwe dag, vars genade en vir wie Hy is. 

Dit werk so: Elke seëning waarvoor jy nie dankbaar is nie, verander in trots. Die Skrif waarsku ons in Spreuke 16:18: “Op hoogmoed volg ondergang …” 

Wanneer jy doelbewus tyd daaraan wy om dankbaarheid in jou lewe te kweek, sal jy groter tevredenheid, vrede en vreugde ervaar. Jy mag dalk net die waarheid ondervind dat dankbaarheid dit wat jy het vir jou genoeg maak. 

Maak dalk ‘n lys van alles waarvoor jy dankbaar is en prys God dan daarvoor. 

Volharding

In ‘n wêreld waar ons toegang tot soveel onmiddellike bevrediging het, is dit maklik om oor iets om te gee, maar moeilik om jou aan iets te verbind — of dit nou ‘n televisieprogram, ‘n saak waaroor jy omgee of selfs ‘n vriendskap is. 

Dink daaroor. Wanneer onreg gepleeg word, kan jy maklik met ‘n sosiale media plasing aan jou woede uiting gee en teen die volgende dag al daarvan vergeet het. Wanneer jy eensaam voel is dit maklik om vir ure deur kommentare te blaai in plaas daarvan om doelbewus met iemand anders in verbinding te tree.

Tog mis ons iets teen die einde van die dag en dis waar die deug van volharding ter sprake kom. 

Volharding moet egter bewys word — dit kan nie bloot verkondig word nie. Wat dit nogal uitdagend maak, is dat volharding gewoonlik die resultaat van pyn en lyding is. 

Niemand het dit beter as Paulus geweet nie. Hy was sekerlik meer as enigeen in staat om kort, kragtige praatjies te lewer oor wat dit beteken om gedurende beproewings te volhard. 

Kom ons hersien sy pyn en terugslae: 

  • Hy is herhaaldelik in gevangenis geneem. 
  • Hy het nie een keer nie, maar drie keer skipbreuk gely. 
  • Hy is nie net een keer nie, maar vyf verskillende kere uitermate geslaan. 
  • Hy is gestenig, geslaan, het gevaar oral in die gesig gestaar en die las gedra om verskeie kerke te bedien. 
  • Hy het dikwels honger gely en was sonder voldoende klere.

Enige van hierdie dinge sou geweldig baie volharding vereis het, maar almal? Dit lyk onmoontlik. 

Soms lees ons die Skrif en vergeet ons lees van regte mense met regte gevoelens, regte vrese en regte fisieke behoeftes. Paulus was nie ‘n soort superheld nie. Hy was maar net ‘n doodgewone man. 

Tog het hy nie handdoek ingegooi toe hy voor hierdie beproewinge te staan gekom het nie. Hy het nie gekla oor sy aaklige lewe nie. Hy het nie op God begin skreeu oor die onregverdigheid om alles te verloor deur Hom te volg nie. 

Hy het sy pyn in ‘n doelwit verander. Terwyl hy in die tronk was het hy hierdie woorde geskryf: 

“Ek wil hê julle moet weet broers, dat wat my oorgekom het, juis die verkondiging van die evangelie bevorder het. Dit het daarop uitgeloop dat die hele keiserlike wag en al die ander nou besef dat dit ter wille van Christus is dat ek ‘n gevangene is.” Filippense 1:12-13

Paulus het nie die werklikheid van sy ervaringe ontken nie. Hy het erken dat dit moeilik was. Trouens, hy het al sy pynlike ervaringe en lyding in 2 Korintiërs gelys. Tog het hy besef dat hy ‘n keuse het.

Hy kon kies om na die lewe deur die pyn van sy omstandighede te kyk; of hy kon kies om God se goedheid te midde van sy lyding raak te sien. 

Ons het net soos Paulus, daagliks die keuse om te volhard. Jesus het ons mos belowe dat ons dit in hierdie lewe moeilik sal hê. Tog, op daardie moeilike dae — die dae wanneer dit swaar is om die goedheid van God raak te sien — kan ons kies om aan te gaan in die wete dat ons ewige loon meer werd is as ons tydelike pyn en lyding. 

Wanneer ons voel ons kan regtig nie meer volhou nie, ontmoet God ons met nog meer van Sy genade, krag en mag. 

Integriteit

Die rede hoekom die meeste van ons ineenkrimp wanneer deugde seine uitgestuur word, is omdat dit dikwels ‘n wanvoorstelling van iemand se gedrag en oortuigings is. Wanneer iemand beweer dat iets vir hulle belangrik is, maar die persoon se lewe weerspieël nie so ‘n prioriteit nie, neem mens moeilik so iemand ernstig op — en dit lei tot ‘n probleem met integriteit. 

Dit verg ‘n leeftyd om integriteit op te bou en slegs ‘n oomblik om dit te vernietig, terwyl dit een van ‘n mens se belangrikste karaktereienskappe is. Een van ons kerk se waardestellings is dus:

“As ons met integriteit lewe, maak niks anders saak nie. As ons nie met integriteit lewe nie, maak niks anders saak nie.” 

Ons verloor alle invloed wanneer ons ons integriteit verloor. Dit is iets wat ons hopeloos te dikwels sien wanneer goeie leiers deur ‘n enkele verkeerde besluit hul nalatenskap verloor. Tog beplan niemand om hul integriteit te vernietig nie. Waarom gebeur dit dan? 

Dit is maklik om die waarde in te sien van die deug van integriteit, maar moeilik om geldig te verklaar. Wanneer jy dus oor jou eie integriteit dink, kan jy hierdie vrae oorweeg: 

  • Stem jou oortuigings met jou bedrag ooreen?
  • Sou ander mense sê jy beskik oor integriteit? 
  • Het die mense wat jou die beste ken, jou ook die liefste? 
  • Stem jou private lewe ooreen met jou openbare beeld? 

Dit is moeilike vrae, omdat dit sal openbaar of jy deugde seine uitstuur of werklik jou waardes uitleef. Hoe lyk dit dan om ‘n lewe van integriteit te leef? 

Samuel gee ons ‘n baie goeie voorbeeld hiervan. Hy was ‘n leier wat die volk ten beste gedien het — tot so ‘n mate dat hy teen die einde van sy lewe die volk gevra het of daar enige klagtes teen hom was — en die reaksie was: 

“Toe antwoord hulle: ‘U het ons nie benadeel en ons ook nie verdruk nie. U het van niemand iets gevat nie.’” 1 Samuel 12:4 

Sou dit nie wonderlik wees om so ‘n nalatenskap van integriteit agter te laat nie?

Hoe doen ‘n mens dit dan? 

Ongelukkig is daar nie ‘n vinnige, drie-stappe resep hiervoor op sosiale media nie. Elke keer wat jy wel ‘n besluit neem om die regte ding te doen omdat dit reg is, bou jy aan jou integriteit. Wat meer is: Die deug van integriteit ontstaan nie deur ‘n spesiale formule nie, dit word deur ‘n leeftyd van getrouheid gekweek

  • Integriteit maak dit vir ons moontlik om ‘n hegter verhouding met God te hê. 
  • Integriteit dien as ‘n duidelike riglyn in ‘n ingewikkelde wêreld. 
  • As gevolg van integriteit het jy altyd vrede in jou hart, want jy probeer nie om ‘n leuen te lewe nie
  • Integriteit lei tot respek en invloed.

Hoeveel is jou integriteit dus werd? Anders gestel: Wat sê jou dade is jou integriteit werd? 

Om eer te betoon

Hoe beweeg ons verby die uitstuur van deugde seine tot by die uitleef van daardie deugde waarvoor God ons roep? Ons moet eerstens van die deugde identifiseer wat nie vandag in ons samelewing so algemeen is nie — en ons begin met eerbaarheid. 

Dit is baie maklik om mense te eer wat eerbare lewens lei, maar wat van leiers wat nie eerbaar is nie?

Al is dit hoe moeilik, is ons geroepe om eer te betoon, selfs voordat iemand eerbaar lewe. Trouens, deur eer te betoon, help mense dikwels om in die proses meer eerbaar te word. 

Dit kom regdeur die Skrif voor, maar dis veral duidelik in Dawid se verhaal. As ‘n jong skaapwagter het Dawid die reus, Goliat, verslaan en is hy later as koning oor Israel gesalf. Dit was egter jare later wat sy roeping eers ‘n werklikheid geword het.

God het Saul gesalf as Israel se eerste koning, maar mettertyd het Saul trots geword en was hy in die openbaar aan God ongehoorsaam. Hy het Dawid as kompetisie gesien en ook verskeie kere probeer om hom dood te maak, alhoewel Dawid hom altyd getrou gedien het. 

Dawid het dus voor ‘n onregverdige leier te staan gekom wat hom as ‘n bedreiging gesien het. Terselfdertyd het Dawid geweet God het hom geroep om eendag Saul se rol in te neem. 

Stel jou Dawid se verknorsing voor toe hy nie net een keer nie, maar twee keer die geleentheid kry om Saul dood te maak. Al sy raadgewers wou hê hy moet dit doen. Op daardie stadium was hy letterlik op die vlug omdat Saul hom wou dood hê. 

En tog — Dawid het aan Saul eer betoon deur te weier om hom skade aan te doen en het hy vir die manne gesê: 

” … Mag die Here my daarvan bewaar dat ek my hand teen my koning, die gesalfde van die Here, oplig, want hy is die gesalfde van die Here.” 1 Samuel 24:7 AFR83 

Dawid het geweet dat iemand anders se sonde nie jou eie regverdig nie. Al was Saul verkeerd, was hy nogtans die gesalfde leier van God. Dawid was steeds geroepe om te dien, gehoorsaam te wees en eer te betoon. 

Jou omstandighede is dalk nie so dramaties soos Dawid s’n nie, maar jy het ‘n keuse om eer te betoon of te weerhou.

Al is die versoeking hoe groot om eer van iemand te weerhou deur oor die persoon te skinder, ongehoorsaam te wees, te kritiseer of te ondermyn, kan ons tog ‘n belangrike les van Dawid leer: Iemand anders se foute moenie jou getrouheid ontwrig nie. 

Die eer wat Dawid betoon het, het gelei tot ‘n verandering by Saul. Dit het nie elke faset van Saul se karakter reggemaak nie, maar dit het die vrug van Dawid s’n gewys. So het Saul gereageer: 

“Toe begin Saul hard huil en hy sê vir Dawid: ‘Jy is ‘n beter man as ek, want jy het aan my goed gedoen en ek het jou kwaad aangedoen. Jy het so pas duidelik getoon watter weldaad jy my bewys het deurdat jy my nie doodgemaak het toe die Here my in jou hand oorgegee het nie.'” 1 Samuel 24:18-19 AFR83

Wanneer ons eer betoon, inspireer dit ander om eerbaarder te lewe en dit is tot eer van God. 

Deur eer te betoon beteken nie dat jy nooit vir jouself standpunt kan inneem nie of jouself uit ‘n toksiese omstandigheid kan verwyder nie, maar dit beteken wel dat jy die ware deug van eerbaarheid uitleef soos die Skrif aan ons voorhou: 

“Betoon hartlike broederliefde teenoor mekaar; bewys eerbied teenoor mekaar en wees mekaar daarin tot voorbeeld.” Romeine 12:10 

Deugde Seine

“Deugde seine” is ‘n begrip wat op sosiale media, in die nuus en informele gesprekke al hoe gewilder word. Tog is dit nie ‘n nuwe verskynsel nie. Wat is dit dan? Eintlik is dit ‘n negatiewe frase wat meestal gebruik word om mense uit te wys wat hulle voordoen om besorgd te wees oor hul openbare voorkoms, maar hul ware motiewe verbloem. 

Regdeur die Skrif sien ons algemene temas van mense wat ‘n regverdige uiterlike voorhou terwyl hulle eintlik heimlik vol trots is. Trouens, die Fariseërs is uitmuntende voorbeelde van deugde seiners. 

Kom ons neem ‘n paar treë terug. Die Fariseërs was godsdienstige leiers wat uiters streng was oor die nakoming van die Ou Testamentiese wet. Eintlik het hulle nuwe wette ingestel om te verseker dat geen wette oortree word nie — en hulle wou hê almal moes daarvan weet. 

Ons sien in Lukas 20:47 hoe hulle in openbare plekke lang gebede vir die skyn opsê, maar intussen die huise van weduwees inpalm. Dis nou vir jou uitstuur van deugde seine! 

Hulle was so betrokke daarin om die wet na te kom dat hulle nie kon raaksien wat reg voor hulle was nie — ‘n Verlosser wat beide waarheid en genade aan hulle gebied het.

Jesus was baie bewus van hul godsdiensteater en die leë deugde seine wat hulle uitstuur en Hy was glad nie tevrede daaroor nie. In Matteus 23 vaar Hy teen hulle gedrag uit: 

“Alles wat hulle [die Fariseërs] doen, doen hulle net om deur mense gesien te word  … ‘Ellende wag vir julle, skrifgeleerdes en Fariseërs, huigelaars! Julle is soos witgeverfde grafte, wat van buite mooi lyk maar daarbinne vol doodsbene en allerhande onsuiwerheid is. So is julle ook: van buite lyk julle vir mense vroom, maar van binne is julle vol huigelary en minagting van die wet.’” Matteus 23:5, 27-28

Natuurlik is dit vir ons maklik om die vinger na die Fariseërs te wys en hul dade te veroordeel. ‘n Beter reaksie is egter om onsself te ondersoek en raak te sien waar ons in die versoeking is om soos Fariseërs te dink en op te tree.

Trouens, kom ons wy ‘n paar oomblikke daaraan om ons eie beweegredes te beoordeel. 

  • Is jy soms meer besorgd oor wat ander van jou dink of sê as wat volgens die Skrif van jou waar is?
  • Het jy al ooit iets op sosiale media geplaas om te “bewys” hoe godsdienstig jy is? 
  • Dink jy partykeer dat jy darem beter as iemand anders is omdat jou periode in die Bybeltoepassing langer is, of omdat jy ander meer gereeld dien, of oor hoeveel jy bydra?
  • Kom die goeie dade wat jy soms doen uit ‘n begeerte om beloning of erkenning te kry, eerder as uit ‘n opregte begeerte om Christus te verteenwoordig?
  • Het jy al ooit iemand gekritiseer omdat jy nie hul beweegredes vertrou nie? 

Eina

Ons almal het al op een of ander stadium in ons lewens verkeerde beweegredes gehad. Eintlik wil ons almal graag as goeie leiers, ‘n goeie voorbeeld, ‘n goeie Christen of sommer net in die algemeen as ‘n goeie mens bekendstaan. Daardie begeertes op sigself is nie verkeerd nie en ons hoef ook nie te wag totdat ons beweegredes 100% suiwer is voordat ons iets goeds doen nie. Eerlikwaar, dis eintlik onwaarskynlik dat ons beweegredes ooit werklik eg en suiwer sal wees. 

Tog, wanneer ons meer fokus op wat ander dink eerder as wat God van ons dink, kan ons baie vinnig in die strik trap om deugde seine uit te stuur — deur meer moeite te doen om ander te oortuig dat ons die regte dinge doen, in plaas daarvan om werklik die regte dinge met die regte beweegredes te doen.

Ons sal dus oor die volgende paar dae ontdek hoe om uit die strik te kom om deugde seine uit te stuur en eerder te begin lewe vanuit die ware deugde waartoe Jesus ons roep.